قانون
🔒قانون یادداشت تعهدات جمهوری اسلامی ایران در راستای کسب جایگاه دولت عضو در سازمان همکاری شانگهای
🔒ماده واحده
★
یادداشت تعهدات جمهوری اسلامی ایران در راستای کسب جایگاه دولت عضو در سازمان همکاری شانگهای مشتمل بر یک مقدمه، هفت ماده و دو پیوست، تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده میشود.
تبصرهها
تبصره
رعایت اصول هفتاد و هفتم (77)، یکصد و بیست و پنجم (125) و یکصد و سی و نهم (139) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در اجرای این موافقتنامه الزامی است.
بسم الله الرحمن الرحیم
یادداشت تعهدات جمهوری اسلامی ایران در راستای کسب جایگاه دولت عضو در سازمان همکاری شانگهای
جمهوری اسلامی ایران و دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای، «سازمان همکاری شانگهای» (از این پس «سازمان»)، که از این پس «طرف ها» نامیده میشوند،
با تاکید مجدد بر تعهدات خود به اهداف و اصول مشخص شده در «منشور سازمان همکاری شانگهای مصوب 17 خرداد 1381 هجری شمسی (7 ژوئن 2002 میلادی)» (از این پس «منشور») و مفاد عهدنامه بلندمدت حسن همجواری، مودت و همکاری دولت های عضو سازمان همکاری شانگهای مورخ 25 مرداد 1386 هجری شمسی (16 آگوست 2007 میلادی) (از این پس «عهدنامه») همچنین معاهدات و اسناد مرتبط بین المللی مصوب در چهارچوب سازمان،
بر اساس مقررات حاکم بر روند الحاق اعضای جدید به سازمان همکاری شانگهای مورخ 21 خرداد 1389 هجری شمسی (11 ژوئن 2010 میلادی) (از این پس «مقررات») و تصمیم شماره 19«شورای سران دولت های عضو سازمان» (از این پس «شورای سران») مورخ 26 شهریور 1400 هجری شمسی)17 سپتامبر 2021 میلادی) درباره آغاز فرآیند پذیرش جمهوری اسلامی ایران به عنوان عضو سازمان همکاری شانگهای،
در خصوص موارد زیر به توافق رسیده اند:
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
