🔒ماده واحده
★
به دولت <a class="tagref" href="/واژه/%D8%A7%D8%AC%D8%A7%D8%B2%D9%87">اجازه</a> داده می‌شود به <a class="tagref" href="/واژه/%DA%A9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%B3%DB%8C%D9%88%D9%86">کنوانسیون</a> مواد روانگردان مصوب 1971 میلادی برابر با 1349 هجری شمسی مشتمل بر (1)مقدمه، (33) ماده و (1) ضمیمه به شرح پیوست ملحق شده و اسناد مربوط را <a class="tagref" href="/واژه/%D8%AA%D8%B3%D9%84%DB%8C%D9%85">تسلیم</a> نماید.
تبصره‌ها
تبصره
رعایت اصل (139) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در مورد بندهای ماده (31) این قانون الزامی است.
بسم‌الله الرحمن الرحیم
کنوانسیون مواد روانگردان
مقدمه
اعضای این کنوانسیون،
با ابراز علاقه به سلامت و رفاه نوع بشر،
ب. ت. ب. نگرانی نسبت به مشکلات بهداشت همگانی و اجتماعی، ناشی از استعمال نابه جای برخی از مواد روانگردان،
با عزم به پیشگیری و مبارزه با استعمال نابه جای چنین موادی و قاچاق آن، که استعمال نابه جای آن را افزایش می‌دهد،
ب. ت. ب. این که اقدامات شدید برای محدود کردن استعمال چنین موادی به مقاصد قانونی ضروری می‌باشد،
با علم به اینکه مصرف مواد روانگردان برای مقاصد پزشکی و علمی ضروری است و موجود بودن آنها برای چنین مقاصدی نبایستی بی‌جهت محدود‌شود،
با اعتقاد به اینکه اقدامات موثر بر علیه مصرف نابه جای چنین موادی مستلزم همکاری و اقدام همگانی است، با اذعان به صلاحیت سازمان ملل متحد در‌امر نظارت بر مواد روانگردان و ابراز تمایل به اینکه نهادهای بین‌المللی مربوط باید در چهارچوب سازمان مزبور قرار گیرند.
با علم به اینکه یک کنوانسیون بین‌المللی برای نیل به هدفهای فوق لازم است،
به قرار زیر توافق می‌نمایند:
دیدنِ این ماده در متنِ کاملِ قانون ←
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.