۳.
۱ - جوشیدن با آتش و خورشید رفتن و کم شدن دو سوم آب انگور به وسیله آتش یا خورشید در صورتیکه توسط آنها جوش آمده باشد - بنابراین که با جوش آمدن نجس شود - پاک کننده ثلث باقیمانده است و قبلاً گذشت که بنابر اقوی (اصلاً نجس نبوده و) پاک میباشد، پس کم شدن دو سوم آن فقط در حلال شدن آن مؤثر است. ۳.
۲ - خود به خود جوشیدن آب انگور (عصاره انگور) در صورتیکه خود به خود نشیش پیدا کند و بجوشد حرام است و «چنانچه احراز شود که با این جوش آمدن مستکننده شده است نجس م. ب. و با کم شدن دو سوم آن، پاک نمیشود، بلکه باید منقلب به سرکه شود تا پاک گردد. و در صورتیکه مسکر شدن آن مشکوک باشد، محکوم به طهارت است.» ۳.
۳ - آب درون حبه انگور آبی که در درون حبّه انگور است ظاهراً در حکم عصاره انگور میباشد؛ پس اگر خود به خود یا به وسیله آتش بجوشد حرام م. ب.. البته مادامیکه جوشش آن، احراز نشود حکم به حرمت آن نمیشود، پس اگر یک حبّه انگور به درون دیگی که میجوشد، بیفتد و در آب جوشان، بالا و پایین رود، مادامیکه جوشش آن معلوم نشود حرام نمیباشد و مجرد آنچهکه ذکر شد، موجب جوشیدن درون حبه نمیباشد. ۳.
۴ - شرایط ذهاب ثلثین ظاهر آن است که حرمت آنچه که خود به خود به جوش آمده از اقسام عصیری که گفتیم حرام است، بر طرف نمیشود مگر اینکه سرکه شود مانند شراب؛ زیرا شراب فقط وقتی حلال میشود که با انقلاب، سرکه شود و ذهاب دو ثلث در آن نتیجهای ندارد. و اما حرمت آنچه که به وسیله آتش و مانند آن به جوش آمده، با ذهاب دو ثلث آن، برطرف میگردد و احتیاط (واجب) آن است که ذهاب دو ثلث آن، به وسیله آتش یا با چیزی باشد که آن را به جوش آورد، نه با هوا و طولانی بودن مکث آن. البته ذهاب دو ثلث آن لازم نیست که در حال جوشیدن آن باشد بلکه ذهاب دو ثلث در صورتیکه منتسب به آتش باشد - ولو به ضمیمه آنچه که بعد از جوشیدن و قبل از آنکه سرد شود، از آن کم میشود - کافی است؛ پس اگر آب انگور در دیگی باشد که روی آتش است و بجوشد تا آنکه نصف آن - سه ششم آن - برود سپس دیگ را روی زمین قرار دهد و قبل از آنکه سرد شود یک ششم دیگر آن به وسیله بالا رفتن بخار برود در حلال بودن آن کفایت میکند. و «اگر مقداری آب انگور نجوشیده روی آب انگوری که میجوشد، قبل از ذهاب دو ثلث آن، ریخته شود، واجب است که دو ثلث مجموع آنچه که از آب انگور اول، باقی مانده با آنچه که مرتبه دوم روی آن ریخته شده، برود و آنچه که ابتدا از آب انگور اولی رفته حساب نمیشود؛ پس اگر در دیگ نُه رطل آب انگور باشد و بجوشد تا اینکه سه رطل آن برود و شش رطل باقی بماند سپس نه رطل دیگر روی آن بریزد و پانزده رطل گردد، واجب است که بجوشد تا ده رطل برود و پنج رطل باقی بماند و رفتن نه رطل و باقی ماندن شش رطل آن کفایت نمیکند. البته اصل این کار خلاف احتیاط است، پس احتیاط (مستحب) آن است که هر کدام آنها جداگانه پخته شود اگرچه آنچه که ذکر کردیم وجهی دارد.» ۳.
۵ - عدم کفایت شیره شدن آب انگور اگر آب انگور جوشان قبل از آنکه دو ثلث آن از بین برود، شیره شود بنابر احتیاط (واجب)، در حلال بودن آن کافی نیست. ۳.
۶ - جوشیدن آب انگور مخلوط با آب اگر آب انگور با آب مخلوط شود سپس بجوشد و دو ثلث مجموع آنها برود در حلال بودن آن اشکال است، مگر اینکه معلوم شود که دو ثلث آب انگور هم رفته است.
منبع: موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۱۷۸، کتاب الاطعمة و الاشربة، القول:فی غیر الحیوان، مسالة ۱۹ · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۲، تحریرالوسیلة، ج۱، ص۱۳۷، کتاب الطهارة، فصل فی المطهرات · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۱۷۹، کتاب الاطعمة و الاشربة، القول:فی غیر الحیوان، مسالة ۲۰ · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۱۸۰، کتاب الاطعمة و الاشربة، القول:فی غیر الحیوان، مسالة ۲۵ · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۱۸۰، کتاب الاطعمة و الاشربة، القول:فی غیر الحیوان، مسالة ۲۳ · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۱۸۰، کتاب الاطعمة و الاشربة، القول:فی غیر الحیوان، مسالة ۲۴
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
