آبادان

شهرت آبادان در نخستین سده‌های هجری عمدتاً وابسته به رباط‌ها، خانقاه‌ها و مساجد متعدد، و نیز به سبب مقبره یا تکیه‌ای منسوب به خضر و الیاس در حوالی بهمنشیر بوده است. شکوفایی تازۀ آبادان را باید یکسره وابسته به صنعت نفت دانست. آبادان تا پیش از آغاز جنگ ایران و عراق ، آبادان بی‌تردید پیشرفته‌ترین شهر ایران از لحاظ تمدن مادی بود و این همه را از برکت صنعت نفت داشت اما در اوایل جنگ نزدیک به یک سال در محاصرۀ کامل عراقی‌ها ماند و پس از شکستن محاصره نیز تا مدت‌ها هدف گلوله‌باران‌های بی‌امان دشمن بود و در نتیجه تقریباً جای سالمی در شهر باقی نماند. رهبری و هماهنگ ساختن کوشش‌های مربوط به بازسازی ویرانی‌های ناشی از جنگ به ستاد بازسازی و نوسازی مناطق جنگ زده که در وزارت کشور جمهوری اسلامی ایران مستقر است، سپرده شد و در پی آن کارشناسان و کارگران ساده از شهرهای دور و نزدیک راهی این مرکز صنعتی نو بنیاد شدند و در نتیجه جامعه‌ای با زمینه‌های گوناگون فرهنگی، قومی و اعتقادی در آن پدید آمد و وضعیت اقتصادی آن با شتاب دگرگونی و پیشرفت یافت.