آبجو: شرایط نجاست

آبجو (نزد همه فقیهانى که قائل به نجاست خمر هستند) نجس است. نوشیدن آن نیز حرام مى‌باشد. نکته‌اى که عدّه‌اى بدان اشاره کرده‌اند این است که آیا حرمت و نجاست آبجو متوقّف بر جوشیدن آن است یا مجرّد صدق عنوان آبجو در ثبوت نجاست و حرمت کفایت مى‌کند هر چند نجوشیده باشد. سپس افزوده‌اند: جوشیدن در معناى فقّاع نهفته است و بدون جوشیدن، عنوان فقّاع حقیقتا صدق نمى‌کند، هر چند با مسامحه اطلاق گردد. بنابر این آبجویى که نجوشیده، حرام و نجس نیست. نکتۀ دوم در حرمت و نجاست آبجو آن است که حکم یاد شده دائر مدار‌ مست کننده بودن آن نیست؛ بنابراین با صدق حقیقى عنوان آبجو یا فقّاع بر نوشابه‌اى، حکم به حرمت و نجاست آن مى‌شود، هر چند مست کننده بودن آن محسوس نباشد؛ چه آن که گفته شده است سکر آبجو نسبت به دیگر نوشابه‌هاى الکلى خفیف‌تر است. منبع: جواهر الکلام، ج۳۶، ص۳۷۴ · جواهر الکلام، ج۶، ص۴۰ · جواهر الکلام، ج۶، ص۴۱