آبجو: نکته

ایشان در پاسخ به این‌که: ما حکم ماء الشعیر الذی یباع فی اسواق الجمهوریة الاسلامیة؟ می‌نویسد: «اذا کان من مصادیق ما یسمّی بالفقّاع، یحرم بیعه وشربه.» پس خوردن نوشیدنی‌های ماءالشعیر «اگر همان آب جو معروف باشد حرام است.» و «فقاع شراب مخصوصی است که غالباً از جو گرفته می‌شود. اما اگر از غیر جو گرفته شده باشد حرمت و نجاست آن مورد تامل است؛ اگرچه به آن فقاع‌ گفته شود، مگر آنکه مست‌کننده باشد.» ایشان همچنین در باب اطعمه و اشربه کتاب مذکور می‌نویسند: «فُقّاع‌» درصورتی‌که دارای نشیش و جوشش باشد، از محرمات است اگرچه مسکر نباشد. و فقاع‌، شراب معروفی است که در اوایل غالباً از جو گرفته می‌شد. و ماء الشعیر (آب جو) که بین اطبّاء معمول است از فقاع‌ نمی‌باشد.» همچنین « خوردن بر سر سفره‌ای که در آن چیزی از شراب – بلکه مسکرات دیگر و همچنین فقّاع - خورده شود، حرام است.» و «بر کسی که مسکر یا فقّاع ‌- اگرچه مسکر نباشد - بخورد حدّ واجب است، به شرطی که خورنده آن بالغ و عاقل و مختار بوده و حکم و موضوع را بداند؛ پس بر بچه و دیوانه و مکره و جاهل به حکم و موضوع یا به یکی از آن‌ها - درصورتی‌که جهل به حکم د. ح. او ممکن باشد - حدی نمی‌باشد.» به بیان دیگر «در مسکر بین انواع آن مانند آنچه که از انگور گرفته می‌شود و آن خمر می‌باشد، یا از خرما گرفته می‌شود و آن نبیذ است، یا از کشمش گرفته می‌شود و آن نقیع است، یا از عسل گرفته می‌شود و آن بتع است، یا از جو گرفته می‌شود و آن مزر است، یا از گندم گرفته می‌شود، یا از ارزن یا از غیر آن‌ها گرفته می‌شود، فرقی نیست. و فقّاع‌ به مسکر ملحق می‌شود اگرچه فرض شود که مسکر نیست. و اگر مسکر از دو چیز و بیشتر ساخته شود در شرب آن یک حدّ م. ب..» منبع: موسوعة الامام الخمینی، ج۳۲، استفتادات امام خمینی، ج۱، ص۳۶۵، سؤال۸۲۰، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۳۲، استفتادات امام خمینی، ج۱، ص۳۶۵، سؤال۸۲۴، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۳۲، استفتادات امام خمینی، ج۱، ص۳۶۵، سؤال۸۲۱، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۲، تحریرالوسیلة، ج۱، ص۱۲۴، کتاب الطهارة، القول فی النجاسات، التاسع، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳ تحریرالوسیلة، ج۲، ص۱۷۸، کتاب الاطعمة و الاشربة، القول فی غیر الحیوان، مسالة۱۸، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳ تحریرالوسیلة، ج۲، ص۱۸۴، کتاب الاطعمة و الاشربة، القول فی غیر الحیوان، مسالة۳۷، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳ تحریرالوسیلة، ج۲، ص۵۱۱، کتاب الحدود، لفصل الرابع فی حد المسکر، القول فی موجبه و کیفیته، مسالة۱، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳ تحریرالوسیلة، ج۲، ص۵۱۱، کتاب الحدود، لفصل الرابع فی حد المسکر، القول فی موجبه و کیفیته، مسالة۲، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش