آخرت: استعمالات قرآنی

این واژه در قرآن مجید و سنت و فرهنگ مسلمانان به صورت یک اصطلاح به کار برده شده و منظور از آن «جهان دیگر» است که در برابر دنیا قرار دارد و در آن همه انسان‌ها پاداش و کیفر کارهای خود را دریافت خواهند کرد و در همه ادیانِ مبتنی بر وحی از آن به‌گونه‌ای سخن رفته است. ۱. ۱ - با قید و بدون قید واژه آخرت در ۱۰۴ مورد از قرآن بدون هرگونه قید یا اضافه به کار رفته است و در ۹ مورد، صفت الدّار و یا مضاف‌الیه آن است (الدّارُ الآخِرَهُ، دارُالآخِرَه). «وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِیَ الْحَیَوانُ لَوْ کانُوا یَعْلَمُونَ». در یک مورد از قرآن و آخرت به صورت صفت برای «النَّشأّه» استعمال شده: النَّشأهُ الآخِرَهُ. در ۵ مورد در برابر واژه «الأُولی» آمده و در ۸۰ آیه در برابر «الدُّنْیا» به کار رفته است. در یک مورد از قرآن، آخرت در برابر «هذِهِ» (این جهان) و در موارد متعدد دیگری در برابر «الحَیوهُ الدُّنْیا» به کار برده شده است. در موارد بسیاری در قرآن از آخرت به «الیومُ الآخِرُ» نیز تعبیر شده است. در این تعبیر «دنیا» «روز اول» به شمار آمده است و آخرت «روز دیگر». همچنین «دارُالقَرار» یکی دیگر از تعبیراتی است که قرآن درباره آخرت به کار برده است. در قرآن از «اجر آخرت»، « عذاب آخرت»، « ثواب آخرت»، «آتش آخرت»، « لعن در آخرت»، « خسران در آخرت» و « حرث (کشت) آخرت» سخن رفته است. منبع: عنکبوت/سوره۲۹، آیه۶۴