آری در یک صورت جای آن است که در اجرای اصل صحت

آری در یک صورت جای آن است که در اجرای اصل صحت تردید گردد و آن موردی است که مسلم باشد اعتقاد فاعل عیناً نقطه مقابل اعتقاد ما است، به طوری که قابل جمع با یکدیگر نباشد. مثلاً هرگاه فردی که معتقد است عقد نکاح باید به زبان بومی زوجین اجرا گردد و در غیر این صورت باطل است به وکالت از فردی که اعتقاد دارد صیغه عقد حتماً باید به زبان عربی جاری شود، صیغه نکاح را بخواند، بعید است بتوانیم به احتمال این که شاید اتفاقاً عمل انجام شده منطبق با موازین معتبر در نزد ما باشد، اصل صحت را جاری کنیم. - مسأله می دانیم که که عقد نکاح در حال احرام باطل است، زیرا احرام از موانع نکاح است و چنانچه با علم به حرمت انجام شود، موجب حرمت ابدی می گردد. حال اگر پس از انجام عقد نکاح میان زوج و زوجه منازعه برقرار گردد و یکی از آنان مدعی وقوع نکاح در حال احرام و در نتیجه بطلان نکاح باشد و دیگری منکر آن گردد و اظهار دارد که نکاح در غیر زمان احرام انجام شده و بنابراین واجد شرایط صحت است، از نظر قضایی کدامیک مدعی محسوب و موظف به اثبات ادعای خویش است و کدامیک منکر محسوب می شود؟