آسمانی بودن قرآن: هماوردجویی قرآن

یکی از ویژگی‌های نوشتار بشری این است که می‌توان همانند او، کلماتی را ابداع کرد؛ اما نسبت به قرآن نمی‌توان گفت که انسان می‌تواند همانند سوره‌ای از قرآن ایجاد کند. این مبارزه طلبی را خداوند، از بدو نزول قرآن اعلام نموده و فرموده است: «قل لئن اجتمعت الانس و الجن علی ان یاتوا بمثل هذا القرآن لا یاتون بمثله و لو کان بعضهم لبعض ظهیرا» اگر تمام انسان‌ها و جنیان جمع شوند و بخواهند مثل این قرآن بیاورند؛ نمی‌توانند. هرچند بعضی، بعضی دیگر را کمک کنند. این همانند آوری در تمام جهات است اعم از: بلاغت ، فصاحت ، نظم و نثر و... یعنی در هیچ جهتی نمی‌توانند مثل قرآن را بیاورند. در آیاتی دیگر این همانندآوری را به ده سوره و در جای دیگر به یک سوره تقلیل داد. مبارزه‌طلبی قرآن به زمان خاصی و افراد خاصی اختصاص ندارد و شامل تمام زمان‌ها تا قیامت م. ب.. تاریخ هم شاهد است که هیچ کس نتوانسته و نمی‌تواند با قرآن مبارزه کند و مثل آن را بیاورد و اگر هم کسی درصدد چنین کاری برآمده خود را رسوا کرده است. بااینکه یگانه مهارت عرب در آن دوره نظم و نثر و بلاغت در کلام بوده است، همچنین ولید بن مغیره که سخنور نیرومند و یکی از سرشناس اعراب بوده، در مقابل قرآن سر تسلیم فرود آورد و گفت: به خدا سوگند سخن محمد نه شعر است و نه سحر و نه گزافه‌گویی بی‌خردان، بی‌گمان گفته او، سخن خداست. منبع: اسراء/سوره۱۷، آیه۸۸ · هود/سوره۱۱، آیه۱۳ · بقره/سوره۲، آیه۲۳ · سیری در قرآن، ص۱۳۸، مترجم سید مهدی آیت‌اللهی، نشر جهان‌آرا، چ ۱، ۱۳۷۹ ش · علوم قرآنی، ص۳۵۲، انتشارات التمهید، قم، چ ۱، ۱۳۷۸ش