آیات الاحکام: نکته

۴.۱. ۲ - دلالت به نحو انضمام ولی دلالت بعضی دیگر به نحو انضمام است مانند «وَ فِصٰالُهُ فِی عٰامَیْنِ» که مدّت زمان شیرخوارگی را دو سال می‌داند و به ضمیمه آیه «وَ حَمْلُهُ وَ فِصٰالُهُ ثَلٰاثُونَ شَهْراً» به دست می‌آید که کمترین زمان حمل ، شش ماه است؛ زیرا مدّت دوران آبستنی و شیرخوارگی را سی ماه دانسته است. کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیٰامُ» و آیه «حُرِّمَتْ عَلَیْکُمُ الْمَیْتَةُ» استفاده می‌شود. ۴.۲. ۲ - حکم وضعی و مدلول برخی دیگر، حکم وضعی است مانند بطلان روزه در حال مرض یا سفر که از آیه «... وَ مَنْ کٰانَ مَرِیضاً أَوْ عَلىٰ سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَیّٰامٍ أُخَرَ» استفاده شده است. ۴.۲. ۵ - امضای امر عرفی یا عقلایی و بعضی دیگر، امضای امر عرفی یا عقلایی است مانند «یٰا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ». ۴.۲. ۷ - چگونگی روابط اجتماعی ولی بعضی دیگر، چگونگی روابط اجتماعی مؤمنان و حدود و اصول هم‌زیستی سالم و برادرانه را در جامعه‌ اسلامی بیان می‌کند مانند «یٰا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَ لٰا تَجَسَّسُوا وَ لٰا یَغْتَبْ بَعْضُکُمْ بَعْضاً» که به دوری از سوء ظن ، تجسّس در امور دیگران و غیبت امر می‌کند. منبع: بقره/سوره۲، آیه۲۷۵ · لقمان/سوره۳۱، آیه۱۴ · احقاف/سوره۴۶، آیه۱۵ · بقره(سوره۲)، آیه۴۳ · مائده/سوره۵، آیه۳ · بقره/سوره۲، آیه۱۸۳ · بقره/سوره۲، آیه۱۸۵ · حج/سوره۲۲، آیه۷۸ · آل عمران/سوره۳، آیه۳۲ · مائده/سوره۵، آیه۱ · حجرات/سوره۴۹، آیه۲ · حجرات/سوره۴۹، آیه۱۲