آیات خدا: تقسیم آیات خدا

آیه و نشانه، یا اعتباری است یا تکوینی . آیات اعتباری تابع قرارداد است، ولی‌ آیات تکوینی تابع قرارداد نبوده، برای‌ همهو در همه‌جا نشانه ‌است، مانند آیه بودن ‌چمن‌ سبز بر وجود آب . نشانه تکوینی درباره غیر خدا، فقط در محدوده و حالت خاصّی وجود دارد، یعنی چمن مادامی ‌که سبز است، نشانه ‌آب است، ولی پس از خشک شدن، دیگر نشانه آن نیست، امّا موجودات جهان برای خداوند در همه حالات و با همه تطوّرات، نشانه است، در غیر این صورت، مستلزم مستقل بودن موجودی در جهتی خاصّ است که ‌درباره ممکنات محال می‌نماید، بنابراین، هر موجود ممکن در هر حال، نشانه تکوینی خدا است. ۱۱. ۱ - آیات شهودی و غیبی آیات الهی را می‌توان به آیات شهودی و غیبی، «علِمِ‌الغَیبِ وَالشَّهـدَة» و ملکی: «تَبـرکَ الذی بِیَدِه المُلک» و ملکوتی: «فَسُبحنَ الَّذی بِیَدهِ مَلَکوتُ کُلِّ شَیء» تقسیم کرد. موجودات مادّی و محسوس که بر خلاف موجودات غیبی با مادّه و عوارض آن مقارنند، از آیات شهودی به شمار می‌آیند، زیرا به ادراک حسّی قابل درکند، گرچه آیه بودنشان مانند سایر آیات به ادراک عقل است و موجودات غیر مادّی، آیات غیبی به شمار می‌آیند که خود به آیات مثالی، نفسی و عقلی قابل تقسیمند. از دیگر تقسیم‌های مهم آیات، تقسیم آن به آفاقی و انفسی است. منبع: ج‌۱۳، ص‌۳۴۵ · توبه/سوره۹، آیه۹ · ملک/سوره۶۷، آیه۶۷‌ · یس/سوره۳۶، آیه۳۶ · ج‌۵‌، ص‌۱۳۴