آیات ولایت: آیه لیله المبیت

«ومن الناس من یشری نفسه ابتغاء مرضاة الله والله رءوف بالعباد؛ برخی از مردم جان خود را برای تحصیل رضای خداوند می‌فروشند خداوند به بندگان خود رووف و مهربان است.» جانبازی و فداکاری از نشانه‌های افراد با ایمان است، اعمال و رفتار هر فردی زائیده طرز تفکر و عقیده اوست و اگر انسان در راه عقیده خود از جان و مال بگذرد (این کار) حاکی از آن است که ایمان وی به هدف، در درجه بسیار بالا است. قرآن مجید این حقیقت را در آیه‌ای منعکس کرده و می‌فرماید: «انما المؤمنون الذین آمنوا بالله ورسوله ثم لم یرتابوا وجاهدوا باموالهم وانفسهم فی سبیل الله اولئک هم الصادقون؛ افراد با ایمان کسانی هستند که خدا و پیامبر او را باور نموده و در آن تردید نمی‌کنند و با مال و جان خود در راه خدا جهاد می‌کنند آنان به راستی افراد با ایمان هستند». از این جهت مشرکان قریش تصمیم گرفتند به هر قیمتی شده، ندای توحید را در محیط شرک خاموش سازند و او را زندانی یا تبعید و یا به قتل برسانند. خدا رسول گرامی را از نقشه قریش آگاه ساخت و وحی الهی به نحو زیر نازل شد: «واذ یمکر بک الذین کفروا لیثبتوک او یقتلوک او یخرجوک ویمکرون ویمکر الله والله خیر الماکرین؛ به یاد آور هنگامی که کافران از در مکر وارد شده و تصمیم گرفتند که تو را زندانی کنند و یا بکشند و یا تبعید نمایند، آنان مکر می‌ورزند خدا نیز مکر آنان را خنثی می‌سازد خداوند از همه چاره جوتر است». در میان این پیشنهادهای سه گانه، نقشه قتل پیامبر تصویب گشت و قرار شد از هر قبیله‌ای فردی انتخاب گردد و در نیمه شب وارد خانه پیامبر شوند و او را قطعه قطعه کنند و خون او در میان قبائل عرب پخش گردد تا خاندان هاشم را یارای نبرد با قبائل که در ریختن خون وی شرکت کرده‌اند، نباشد. ۳. ۲ - خوابیدن امیر‌مومنان در بستر فرشته وحی، پیامبر را از نقشه قریش آگاه کرد او از شیوه غافل گیری بهره گرفت و خانه را ترک نمود. ولی برای این که اطمینان افراد مسلح را نسبت به ماندن خود در خانه جلب کند، لازم دید که کسی در بستر پیامبر بخوابد و این شخص فداکار جز علی (علیه‌السّلام) نبود و از این نظر پیامبر رو به علی (علیه‌السّلام) کرد و فرمود: مشرکان قریش امشب نقشه قتل مرا کشیده‌اند و تصمیم گرفته‌اند که به طور دسته جمعی به خانه من بریزند و مرا در میان بسترم بکشند، از این جهت از طرف خدا مامورم که مکه را به سوی نقطه‌ای ترک کنم، هم اکنون لازم است امشب در فراش من بخوابی و آن «برد» سبز را به خود بپیچی تا آنان تصور کنند که من هنوز در بسترم آرمیده‌ام و مرا تعقیب نکنند. در چنین شرائط وحی الهی درباره ستایش ایمان علی (علیه‌السّلام) بر قلب پیامبر فرود آمد، و ایمان و وفای علی را ستود و فرمود: «ومن الناس من یشری نفسه ابتغاء مرضاة الله والله رءوف بالعباد.» علی (علیه‌السّلام) از آغاز شب در بستر پیامبر آرمید و چهل نفر تروریست اطراف خانه را محاصره کرده و از شکاف در به داخل خانه می‌نگریستند و وضع خانه را عادی می‌دیدند و گمان می‌کردند که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) در بستر خود آرمیده است. همه آنان سراپا یک تن، حس و مراقبت بودند دل‌ها بیدار و چشم‌ها تیز و سینه‌ها پر از کینه بود. و آنان وضع خانه را تحت نظر گرفته بودند که جنبش موری از نظر آنان مخفی نبود. ۳. ۳ - یورش به خانه وحی ماموران قریش که دست‌های آنان روی قبضه شمشیر بود، منتظر فرمانی بودند که به خانه وحی یورش ببرند. از شکاف در به خوابگاه پیامبر می‌نگریسته‌اند و تصور می‌کردند وی در بستر خود آرمیده و روانداز سبز رنگی را به روی خود افکنده است، ولی نمی‌دانستند او علی (علیه‌السّلام) است که با قلبی مطمئن و آرام در خوابگاه پیامبر آرمیده است. فرمان یورش صادر شد ماموران با شمشیرهای برهنه به طور دسته جمعی به خانه پیامبر هجوم آوردند، و ناگهان دیدند که تیر آنان به سنگ خورده و پیامبر مکه را ترک گفته است. و علی (علیه‌السّلام) در خوابگاه او خوابیده است. و آیه یاد شده در آغاز در این سبب فرود آمد. منبع: بقره/سوره۲، آیه۲۰۷ · حجرات/سوره۴۹، آیه۱۵ · انفال/سوره۸، آیه۳۰