لعان فقط نزد حاکم شرع واقع میشود و احوط (وجوبی) آن است که حتی نزد کسی که از طرف حاکم برای این منظور منصوب هم شده، واقع نشود. و بدین گونه لعان صورت مى گیرد که: در آغاز مرد چهار بار مى گوید: "أشهد بالله بأنّى لمن الصادقین فیما قلت من قذفها او نفى ولدها " و سپس یک بار مى گوید: " لعنة الله علی ان کنت من الکاذبین". وقتى مرد این صیغه مخصوص را در نزد حاکم شرع بگوید، حد قذف از او برداشته مى شود. و در مقابل اگر زن لعان نکرد، حد زنا بر او جارى مى شود ولى اگر زن نیز لعان نمود به این صورت که چهار بار گفت: "أشهد بالله إنّه لمن الکاذبین فى مقالته من الرّمى بالزنا او نفى الولد" و براى بار پنجم تنها یک بار مى گوید: "إنّ غضب الله علی إن کان من الصادقین".
در این صورت، حد زنا از زن برداشته، و آثار لعان جارى مى شود. واجب است که شهادت و لعن بهصورت مذکور باشد، پس اگر مرد یا زن بگوید: «احلف» یا «اقسم» یا «شهدت» یا «انا شاهد» یا لفظ جلاله را به لفظ دیگری مانند رحمن و خالق بشر و مانند اینها تغییر دهند، یا مرد بگوید: «انی صادق» یا «لصادق» یا «من الصادقین» و لام را ذکر نکند، یا زن بگوید: «انه لکاذب» یا «کاذب» یا «من الکاذبین» واقع نمیشود. و همچنین است اگر مرد «لعنت» را به «غضب» و زن «غضب» را به «لعنت» تبدیل نمایند.
واجب است که صیغه به عربی صحیح - در صورت قدرت بر آن - باشد وگرنه هر مقداری که از آن میسور است میآورد و در صورت تعذّر آن، به غیرعربی میآورد. و «واجب است که هر دو در وقت تلفظ به الفاظ پنجگانه خود ایستاده باشند. و آیا معتبر است که در تلفظ هر یک از ایشان، هر دو با هم ایستاده باشند، یا ایستادن هر یک در وقت تلفظ به آنچه که اختصاص به او دارد، کفایت میکند؟
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
