آیه نفی سبیل: نفی مطلق سلطه کفار

کلمه « سبیل » از قبیل « نکره در سیاق نفی» است و معنای عموم می‌دهد. بنابراین، آیه هرگونه استیلا و سلطه کافران بر مؤمنان را ناشدنی می‌داند. اما در عالم تکوین ؛ زیرا خدای متعال پیامبرش و مؤمنین را با تاییدهای معنوی و صوری حمایت می‌کند و به‌وسیله ملائکه کمک می‌کند و با وعده یاری موجب قوت و شدت و اطمینان لشکر اسلام می‌شود پس خداوند در عالم تکوین راه‌های زیادی را بر ضرر کافران، برای مؤمنان قرار داده‌ است اما هرگز کافران را با هیچ تایید صوری و معنوی حمایت نکرده‌ است… اما در مقام تشریع؛ خداوند برای کافران به زیان مؤمنین، سلطه اعتباری قرار نداده‌ است مثلاً خداوند، پیامبر را ولی و سلطان مردم قرار داده و جانشین معصوم بعد از او که عالمان به احکام و امانت‌داران حلال و حرام‌اند، سلطان قرار داده است. پس لازمه نفی سبیل مطلق، نفی همه راه‌ها تکویناً و تشریعاً است. منبع: صحیفه امام، ج۴، ص۳۱۷، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۹ · کتاب البیع، ج۲، ص۷۲۰، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۶ · کتاب البیع، ج۲، ص۷۲۱، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۶ · کتاب البیع، ج۲، ص۷۲۰-۷۲۶، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۶ · صحیفه امام، ج۱، ص۴۰۹، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۹