آیین بودا: نکته

به همین دلیل افشین مؤذن و امام جماعت سُغد را که بتهای بتخانه اُشروسنه را خارج کرده و آن‌جا را به مسجد تبدیل کرده بود، تازیانه زد. در افغانستان ، در قندهار ، یک کتیبه به دو زبان آرامی و یونانی یافت شده که از دوران آشوکا ست. مجسمه بزرگتر به نام « سرخ بت » ظاهراً سه قرن پس از مجسمه اول ساخته شده است. ویرانه های این زیارتگاه تا اواخر قرن هشتم پابرجا بود. منبع: ج۱، ص۳۰ـ۳۱، تهران ۱۳۷۲ ش · مانی و دین او، ۳۶۰، ج۱، ص۲۹۰، مانی و دین او، دو خطابة سیدحسن تقی زاده، بانضمام متون عربی و فارسی درباره مانی و مانویّت، فراهم آوردة احمد افشار شیرازی، تهران ۱۳۳۵ ش · ج۱، ص۳۴۲، تهران ۱۳۷۲ ش · ج۱، ص۱۴۵، ترجمة محمود تفضّلی، تهران ۱۳۵۵ ش · ج۱، ص۳۱ـ۳۱۱، ترجمة محمود تفضّلی، تهران ۱۳۵۵ ش · ص۴، تهران ۱۳۵۷ ش · ج۱، ص۲۰ـ۲۱، ترجمه ها، و دو باب ترجمه نشده از کلیله و دمنه، تهران ۱۳۴۹ ش · ج۱، ص۸ ـ۱۱، تهران ۱۳۶۴ ش · ج۱، ص۱۱، تهران ۱۳۶۴ ش · یا، رسالة اقبالیه، تحریر امیر اقبالشاه بن سابق سجستانی، مقدمه، تصحیح و تعلیقات نجیب مایل هروی، ص۷۰ف تهران ۱۳۶۶ ش · ص ۳۱۳ـ۳۱۴، چاپ نجیب مایل هروی، تهران ۱۳۶۲ ش · ج۱، ص۱۵۸، تهران ۱۳۶۴ ش · ج۳، ص۲۲۷۹، چاپ محمد روشن و مصطفی موسوی، تهران ۱۳۷۳ ش · ج۱، ص۲۳، چاپ عباس اقبال، تهران ۱۳۶۲ ش · ج۱، ص۲۸۷، تهران ۱۳۶۶ـ۱۳۶۹ ش · ج۱، ص۶۷، تهران ۱۳۶۶ـ۱۳۶۹ ش · ذیل «نوبهار»، زیرنظر محمد معین، تهران ۱۳۲۵ـ۱۳۵۹ ش · ج۲، ص۲۳، تهران ۱۳۶۶ـ۱۳۶۹ ش · ج۱، ص۱۳۷، نامة فرهنگ، سال ۶، ش ۲ (تابستان ۱۳۷۵) · ج۱، ص۱۷۵ـ ۱۷۸، ترجمة پرویز ورجاوند، تهران ۱۳۷۱ ش · ج۱، ص۲۸۵، تهران ۱۳۶۶ـ۱۳۶۹ ش