دکترین
اباحه
اِباحه از ریشه بَوح و بُوْوح به معنی اجازه دادن و در شریعت اسلام از احکام پنج گانه است و در مورد فعلی گفته میشود که بر اتیان و ترک آن پاداش و کیفری بار نیست.
منبع: ذیل اباحة، قم، ۱۴۰۵ق /۱۹۸۵م
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.