ابتدای ماه‌های قمری: دلیل دوم

وإن شهدا بعد زوال الشمس أمر الإمام بإفطار ذلک الیوم وأخّر الصلاة إلی الغد فصلّی بهم. آیا امر به افطار، مثل امر به نماز بعد از زوال شمس است یا از قبیل فرامین حکومتی است؟ چون ولایت ثابت برای مفتی از ولایت او به عنوان متصرف در امور جدا نیست. مفروض مسئله آن است که حکم کردن در این موارد از اختیارات حکومت اسلامی و حاکم شرعی است. اما این‌که حکم حاکم می‌تواند مستند به علم باشد یا نباشد، امری مسکوت عنه است؛ چون حصر در صحیحه مذکور حصر اضافی است. ۱۹. ۳ - صحیحه عیسی بن منصور صحیحه عیسی بن منصور که می‌گوید: کنت عند أبی عبداللّه فی الیوم الذی یشک فیه، فقال: یا غلام! اذهب فانظر أصام السلطان أم لا؟ فذهب ثم عاد، فقال: لا، فدعا بالغداء فتغدّینا معه. می‌دانیم که در موارد وجود تقیه، اگر امر دایر شد که تقیه در بیان حکم کلی است یا در بیان مصداق، اصل آن است که (لایصار الی التقیه الا لضرورة) ولذا مجتهد در بررسی جهت صدور روایت اگر شک کند، بر طبق اصالة الجهة باید روایت را حمل بر بیان حکم واقعی کند و بگوید در مقام تطبیق و بیان مصداق، تقیه رعایت شده است. ما تقول فی الصیام الیوم؟ فقلت: ذاک الی الامام، إن صمت صمنا وإن افطرت افطرنا، فقال: یا غلام! علی بالمائدة، فأکلت معه وأنا أعلم واللّه أنّه یوم من شهر رمضان، فکان إفطاری یوماً وقضاؤه أیسر علی من أن یضرب عنقی ولا یعبداللّه. از نظر دلالت ، دلیلی برای حمل بر تقیه در بیان کبرا وجود ندارد، بلکه تقیه در صغراست؛ قال: قلت: ولم؟ قال: إنّهم یرون حقّهم فی أیدی غیرهم. منبع: وسائل الشیعه، ج۷، ص۴۳۲، الطبعة الاولی، موسسه آل البیت (ع)، قم، ۱۴۱۴ق · وسائل الشیعه، ج۲۷، ص۲۶۸، الطبعة الاولی، موسسه آل البیت (ع)، قم، ۱۴۱۴ق · وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۱۳۱، الطبعة الاولی، موسسه آل البیت (ع)، قم، ۱۴۱۴ق · وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۲۹۶، الطبعة الاولی، موسسه آل البیت (ع)، قم، ۱۴۱۴ق · وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۱۳۲، الطبعة الاولی، موسسه آل البیت (ع)، قم، ۱۴۱۴ق · وسائل الشیعه، ج۷، باب۳۱، ح۱، الطبعة الاولی، موسسه آل البیت (ع)، قم، ۱۴۱۴ق · وسائل الشیعه، ج۲۷، ص۲۶۴، الطبعة الاولی، موسسه آل البیت (ع)، قم، ۱۴۱۴ق · الولایة الالهیة الاسلامیه، ج۳، ص۵۴۷، چاپ اول، مؤسسة النشر الاسلامی، قم، ۱۴۲۹ق