ابراهیم و نمرود: دوران زندگی ابراهیم

زندگی درخشان ابراهیم (علیه‌السّلام) در پنج دوره خلاصه می‌شود: ۱. بنده خالص خدا بود، و خدا بندگی او را پذیرفت. ۲. مقام پیامبری. ۳. مقام رسالت . ۴. مقام خلیل (و دوست خالص) خدا بودن. ۵. مقام امامت . به این ترتیب او نردبان تکامل را پیمود و سرانجام بر قله اوج یک انسان کامل که مقام امامت است، نایل گردید. و چون زندگی ابراهیم (علیه‌السّلام) در همه ابعاد زندگی، سازنده است و در پیشانی تاریخ می‌درخشد، خداوند او را به عنوان یک امت معرفی کرده و فرمود: «ان ابراهیم کان امه»، «ابراهیم یک ملت بود.» یعنی یک فرهنگ و مجموعه‌ای از برنامه‌های انسان ساز بود. ابراهیم (علیه‌السّلام) از پیامبرانی است که پیروان همه ادیان مانند: یهودیان ، مسیحیان ، مجوسیان ، مسلمانان و... او را به بزرگی و قهرمانی یاد می‌کنند، چرا که زندگی ابراهیم (علیه‌السّلام) به ابدیت پیوسته و الگوی همه انسان‌های آزاد اندیش و پیشرو است، و از نظرات گوناگون موجب سازندگی و سعادت ابدی مادی و معنوی خواهد بود. منبع: نحل/سوره۱۶، آیه۱۲