اثبات ولادت امام زمان: شبهه در اصل مهدی باوری

همه‌ مسلمانان، بر بطلان چنین شبهه‌ای، وحدت نظر دارند و امامیه و غیر امامیه، ‌بر ظهور مردی در آخر الزمان که اصلاح عالم را به ارمغان آورد، متّفق هستند. آیات و مجموعه‌ زیادی از روایات نیز بر این مساله، تصریح دارند. ۲. ۱ - آیات پنج یا شش آیه ، در اصل اعتقاد به مهدویّت ظهور دارد و نیازی به تفسیر از جانب اهل بیت ‌(علیهم‌السّلام) نیست. در اینجا، به بعضی از آنها اشاره می‌کنیم: «یریدون لیطفؤوا نور الله بافواههم و الله متمّ نوره؛ می‌خواهند نور خدا را با دهان‌شان خاموش کنند و حال آن که و خداوند ، نور خود ( اسلام ) را تمام می‌کند». این بخش از آیه، پیامی‌از جانب خداوند هستی بخش است که نور خود را بر سر تاسر این کره‌ی خاکی می‌گستراند. مصداق این بشارت ، تا حال، واقعیّت نیافته و از آن جا که امکان ندارد، ‌خداوند خبر خلاف واقع دهد، باید روزی این نوید و بشارت صورت پذیرد. «و لقد کتبنا فی الزبور من بعد الذکر انّ الارض یرثها عبادی الصالحون؛ یقیناً، بعد از ذکر، ‌در زبور نوشتیم که بندگان صالح، زمین را به ارث می‌برند». مراد از ارض، تمام زمین بوده و بندگان صالح، تا حال، وارث همه‌ی زمین نشده‌اند. پس بایسته است که این واقعیت، در آینده، تحقق یابد و وقوع این‌ (مشیّت) جز به دست مهدی منتظر (عجّل‌الله‌فرجه‌الشریف)، محتمل نیست. این آیات و سایر آیات، بر اصل مهدی باوری دلالت دارند. زیرا، این نوید با تولد منجی مصلح در آینده نیز می‌سازد. این روایات ، مورد پذیرش اهل سنت نیز واقع شده‌اند. آنان، با توجّه به این روایات درباره‌ی حضرت مهدی موعود (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌شریف) و ظهور شخصی در آینده به این نام، کتاب‌ها نوشته‌اند. ما، بیش از سی کتاب از آنان را گرد آورده‌ایم. اینک، به دو روایت از آن روایات، اشاره می‌کنیم. ۱ـ پیامبر اکرم (صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم) فرمودند: «لا تذهب الدنیا حتّی یملک العربَ رجل من اهل بیتی یواطیء اسمه اسمی». منبع: عون المعبود فی شرح سنن ابی داوود، ج۱۱، ص۲۴۳ · الفتاوی الحدیثة، ص۳۷، مطلب فی ذکر الهدی و بعض علامات الساعة · کنز العمال فی سنن الاقوال و الافعال، ‌ج۱۴، ص۲۶۳ · المصنف فی الاحادیث و الآثار، ج۱۵، ص۱۹۶