اجاره عقار: احکام

مطابق ماده ۵۰۶ قانون مدنی : «در اجاره عقار، آفت زراعت از هر قبیل که باشد به عهدهٔ مستأجر است مگر این که در عقد اجاره طور دیگری شرط شده باشد.» آفت زراعت در اجاره عقار را، باید ناظر به آفت‌هایی دانست که طبیعی بوده؛ و موجب ایجاد نقص و تلف محصول می‌گردند، مانند برخی حشرات مضر و خشکسالی؛ بنابراین خساراتی را که ناشی از معیب بودن عین مستأجره هستند؛ نظیر خرابی قنات ، نمی‌توان در دسته آفات زراعت جای داد همانگونه که اگر زراعت، رشد قابل توجهی نموده؛ و محصول زمین چندین برابر سال قبل گردد؛ نفعی به حال موجر نداشته؛ و او تنها مستحق اجاره بها ی خویش است و بس، اگر در نتیجه آفات طبیعی نیز، محصول مستأجر کاهش یافته؛ یا آسیب ببیند؛ موجر مسئول نخواهد بود؛ زیرا اجاره، تملیک منفعت است برای مستأجر، و هر آنچه که در نتیجه بهره‌برداری مستأجر، نصیب وی گردد؛ ربطی به عین مستأجره ندارد؛ مگر در صورت وجود شرط خلاف. که در این صورت ب. ت. ب. عمومات وفای به عهود و عقود، ذمه موجر مشغول خواهد گردید، حکم این ماده، برخلاف موردی است که مورد اجاره، بر اثر قوه قاهره از بین رفته؛ و به تبع آن، عقد منفسخ گردیده؛ و در نهایت این موجر است که متحمل زیان می‌گردد. منبع: حقوق مدنی (جلد دوم) (در اجاره، مساقات، مضاربه، جعاله، شرکت، ودیعه، عاریه، قرض، قمار، وکالت …)، اسلامیه، 1375 · شرح قانون مدنی (جلد اول)، گنج دانش، 1386