دکترین
اجتناب قضایی: ابزارها
اجتناب قضایی میتواند از طریق عدم پذیرش درخواست رسیدگی، اعمال محدودیت های مربوط به صلاحیت قضایی یا رسیدگی پذیری و تاخیر در پذیرش یا صدور رای تحقق پیدا کند. این ابزارها ممکن است مانع ورود دادگاه به اختلافی شوند که تصمیم گیری درباره آن خطر رویارویی شدید با سایر نهادهای سیاسی را در پی دارد. برخی از این ابزارها مستقیما در قواعد حقوقی ریشه دارند و دارای عناصر اختیاری نیز هستند. بنابراین تشخیص اینکه استفاده از یک قاعده صلاحیتی صرفا اجرای قانون بوده یا همزمان با انگیزه حفاظت از نهاد قضایی صورت گرفته است، همیشه آسان نیست.
منبع: «The Supreme Court Under Threat: Early Lessons in Judicial Self-Protection»، Harvard Law Review (به انگلیسی). Harvard Law Review، 2026
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
