اجرای موقت

اجرای موقت به اجرای احکامی گفته می‌شود که به مرحلهٔ قطعیت نرسیده ولی به‌طور استثناء و در حدود موارد مصرح در قانون موقتاً اجرا می‌شود. توضیح آن که هر حکمی زمانی قابلیت و قدرت اجرایی می‌یابد که کلیه‌ی مراحل دادرسی اعم از بدوی و تجدیدنظر را طی نموده و قطعی شود. لیکن در برخی مواقع این امر باعث ورود خسارت و زیان به ی. ا. ط. دعوا می‌گردد و به همین منظور دادگاه اختیار دارد تا قبل از قطعیت حکم، چنانچه دلایل کافی و متقن مبنی بر ورود خسارت زیاد و همچنین عدم اجرای حکم یا قرار در آینده داشته باشد، در خصوص تقاضای اجرای موقت تصمیمی شایسته اخذ کند. منبع: آیین دادرسی و اجرای احکام مدنی (ویژه کارآموزان قضایی)، فکرسازان، 1391 · فرهنگ لغات و اصطلاحات حقوقی (جلد اول)، دریچه، 1388