اجماع در روش فقهی: دلیل نجس بودن خمر

۱. ۲. ۳. آیه قرآن که می‌گوید از خمر دوری گزینید که واجب است از همه جهات از خمر دوری گزید که شامل واجب بودن دوری گزیدن از ظرف‌های آن و چیزی که خمر به آن رسیده نیز، می شود. ۴. در آیه قرآن عمل نکردن به این دوری گزیدن، سبب می‌شود که رستگاری حاصل نشود و به عبارت دیگر، دوری گزیدن از خمر، شاید سبب رستگاری شود، ولی دوری نگزیدن، بی گمان رستگاری را به همراه ندارد و هلاکت می‌آورد. ۵. و زراره از حضرت صادق (ع) نقل کرده که اگر خمر به لباس تو برخورد، آن را بشوی (کنایه از ناپاکی خمر است) به کدام خبر تمسک بجوییم. حضرت هادی فرمود: به قول حضرت صادق عمل کنید. ۲. رجس در آیه به معنای نجس فقهی نیست، نه از لحاظ لغوی نه عرف عام و نه عرف خاص و رجس همان قذر است که فراگیر تر از نجاست شرعی است و از طرفی «انصاب و ازلام» در آیه «رجس» شمرده شده اند، ولی نجس نیستند. ۳. و مراد از دوری گزیدن، دوری گزیدن از تمام جهات نیست، بلکه مراد نوشیدن است، همان گونه که «حرمت علیکم امهاتکم» مقصود نکاح با آنان است. پس دوری گزیدن، فراگیر نیست، بلکه از استفاده معمول و شناخته شده خمر باید دوری گزید. ۴. رستگاری هم مرتبط به دوری گزیدن از نوشیدن است، نه دوری گزیدن در تمام جهات. ۵. ۶. در بحث حکم نجس بودن کافران و مشرکان ، پس از بحث‌های طولانی و رد دلیل‌های کسانی که به نجس بودن کافران باور دارند، می نویسد : «و بالجملة لو لم یتحقق الاجماع، فالحکم بنجاسة جمیع الکاتبیین و المرتدین و الخوارج و الغلاة و النواصب لا یخلو من اشکال». منبع: ج۱، ابواب نجاسات، باب ۳۸، حدیث ۲ · ج۱، ابواب نجاسات، باب ۳۸، حدیث ۹ · ابواب نجاسات، ج۱، باب ۳۸، حدیث۱۰ · ج۱، ص۳۰۸ - ۳۱۲، انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین قم · ج۱، ص۳۲۲، انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین قم