احباط در قرآن: سرپرست مومنان

آیه دیگری که سنجش مزبور را ارائه می‌کند این است: «فمن اتبع هدای فلا یضل و لا یشقی ـ و من اعرض عن ذکری فان له معیشة ضنکا و نحشره یوم القیامة اعمی» پس هر کس از هدایت من پیروی کند، نه گمراه می‌شود، و نه در رنج خواهد بود و هر کس از یاد من روی گردان شود، زندگی (سخت و) تنگی خواهد داشت، و روز قیامت او را نابینا مشحور می‌کنیم. زندگانی کافر در دنیا نیز تنگ و خسته‌کننده است که به قرینه مقابله، زندگی مؤمن و معیشت او وسیع و همراه با سعادت است. قرآن، همه این مطالب و همچنین علت سعادت و شقاوت را در یک جمله کوتاه بیان کرده است: «ذلک بان الله مولی الذین آمنوا و ان الکافرین لا مولی لهم» همه اینها بدان جهت است که خدا سرپرست مؤمنان است و کافران سرپرستی ندارند. پس دانستیم که مراد از عمل، مطلق کارهایی است که کافر ( مرتد ) در حال ایمان برای تامین سعادت زندگی خود انجام می‌دهد؛ عبادی باشد (کاری که نیت قربت لازم دارد) یا غیر عبادی. منبع: طه/سوره۲۰، آیه۱۲۳-۱۲۴ · محمد/سوره۴۷، آیه۱۱