احتلام: مباحث مطرح شده در ذیل علامت بودن

فقیهان در مباحث فقه استدلالی در ذیل علامت بودن احتلام به ذکر مباحث دقیق تخصّصی در این زمینه پرداخته‌اند که به فهرست مهم‌ترین آن‌ها اشاره می‌گردد: ۱. مقصود از علامت بودن خروج منی، استعداد خروج و قدرت بر انزال است. ۲. شرط نیست که خروج منی همراه با درک لذّت و شهوت باشد، بلکه به هر صورت خارج شود علامت بلوغ است. ۳. شرط نیست که منی با جهش و جستن خارج شود. ۴. اگر منی استعداد خلقت به حسب نوع انسان‌ها داشته باشد (هر چند در بعضی اشخاص و در بعضی احوال این‌گونه نباشد) می‌تواند علامت قرار گیرد. ۵. خروج منی از موضع معتاد باید صورت پذیرد. ۶. مشهور در بین فقها این است که این علامت (خروج منّی) اختصاص به مردان ندارد، بلکه مشترک بین زنان و مردان م. ب.. فرمودند: بله. قال: «ان اَنزَلت فَعَلَیهَا الغُسلُ و اِن لَم تُنزِلَ فَلِیسَ عَلَیهَا الغُسلُ». اگر انزال شود غسل بر او واجب می‌گردد، در غیر این صورت چیزی بر او نیست. منبع: مفتاح الکرامة (طبع قدیم)، ج۵، ص۲۳۷ · تحریر الاحکام الشرعیه، ج۲، ص۵۳۴ · شرائع الاسلام، ج۲، ص۸۴ · مسالک الافهام، ج۴، ص۱۴۳ · التنقیح الرائع، ج۱، ص۶۶ · المبسوط، ج۲، ص۲۸۲ · وسائل الشیعة، ج۲، ص۱۸۶، باب ۷، من ابواب الجنابة، ح۳ · وسائل الشیعة، ج۲، ص۱۸۷، باب ۷، من ابواب الجنابة، ح۵