احصان: احصان در اصطلاح فقه

احصان در فقه به دو معنی بکار رفته است: ۴. ۱ - در زنای محصنه در مورد زنای محصنه بین زن و مردی که به عقد دائم بوده و امکان تمتع روز و شب از همدیگر را دارند و جماع از قُبُل صورت گرفته باشد و بالغ و عاقل و حرّ باشند محصن و محصنه گویند؛ که مصدر آنها احصان م. ب.. ۴.۱. ۱ - تحقق احصان در زن و مرد احصان در مرد عبارت است از نزدیکی بالغ عاقل با همسر دائمی یا کنیز خود از قبل و فراهم بودن زمینۀ این عمل در هر صبح و شام و در زن عبارت است از وطی زن آزاد بالغ عاقل توسّط همسر دائمی و بالغ در قبل به مقداری که موجب غسل شود. فراهم بودن زمینۀ این عمل در صبح و شام تنها د. ح. مرد معتبر است. منبع: جواهر الکلام ج۴۱، ص۲۶۹ · الروضة البهیة ج۹، ص۸۰ · جواهر الکلام ج۴۱، ص۲۷۶ · جعفری لنگرودی، محمد جعفر؛ ترمینولوژی حقوق، ص۱۶۱