احمد شیخ علیا لواسانی - ناصر اسماعیلی — حالت دوم گاهی از اوقات طرفین در

یکی دیگر از ارکان دعوای مطالبه خسارت تاخیر تادیه که در ماده ۵۲۲ قانون آئین دادرسی مدنی بیان شده است، مسلم و محقق بودن دین مورد مطالبه م. ب. که در این خصوص جهت تین این رکن به دو حالت به شرح ذیل اشاره می گردد: حالت اول: گاهی از اوقات خواهان دادخواست مطالبه اجرت المثل به انضمام خسارت تاخیر تادیه با جلب نظر کارشناس را مطرح می نماید، یا اینکه به عنوان مثال دادخواست مطالبه خسارت بر یک دستگاه خودرو تارا نماید که در این خصوص قاضی دادگاه خسارت تاخیر تادیه را از چه زمانی مورد محاسبه قرار دهد؟ در همین مجلد در مباحث فوق الذکر به صورت مفصل اشاره گردید. حالت دوم گاهی از اوقات طرفین در خصوص اصل یا میزان بدهی اختلاف دارند و ب. ت. ب. عدم سازش یکی از آنها اقدام به طرح دعوی می نماید به عنوان مثال علی بیان می دارد که از حسن مبلغ صد میلیون تومان طلب دارد و حسن منکر اظهارات علی م. ب. و علی دادخواستی با عنوان مطالبه وجه به مبلغ صد میلیون تومان به انضمام خسارت تاخیر تادیه به طرفیت حسن مطرح می نماید تا قاضی دادگاه ب. ت. ب. اظهارت طرفین در نهایت حکم به نفع یا علیه خواهان صادر نماید، حال سوالی که مطرح می شود این است که اگر قاضی دادگاه به این نتیجه رسید که علی مستحق مطالبه مبلغ صد میلیون تومان میباشد، در چنین صورتی خسارت تاخیر تادیه را دادگاه از چه تاریخی می بایست مورد محاسبه قرار دهد. در این خصوص بین قضات اختلاف نظر وجود دارد و منشاء این اختلاف از این مطلب نشأت می گیرد که آیا رای دادگاه در طرفین جنبه اعلامی دارد یا جنبه تاسیسی؟ در صورتی که جنبه اعلامی داشته باشد، محاسبه خسارت تاخیر تادیه از تاریخ مطالبه خواهد بود، که ممکن است تاریخ تقدیم دادخواست باشد؛ با تاریخ ارسال اظهار نامه یا تاریخ ... اما اگر قائل بر این مطلب باشیم که رای دادگاه جنبه تاسیسی دارد در چنین صورتی محاسبه خسارت تاخیر تادیه از زمان صدور حکم دادگاه م. ب..