احوال (عرفان): نکته

۱۶. ۲ - وقت رابطه حال و وقت (واحدی از زمان که حال در آن واقع می‌شود و غلبه آن سالک را از اندیشه گذشته و آینده فارغ می‌کند) دوسویه است. در تمثیلی، وقت آیینه است و حال نوری است که از آیینه می‌تابد. حال، صفت مراد است و وقت، درجه مرید. ۱۶. ۳ - خاطر خاطر (خطاب یا واردی که بر قلب سالک می‌گذرد) نیز در حوزه معنایی حال قرار دارد و از حیث تعلق آن به قلب و عدم ثباتش با حال مقایسه‌شدنی است. منبع: ج۱، ص۳۴۴، چاپ رینولد آلن نیکلسون، لیدن ۱۹۱۴، چاپ افست تهران · ج۱، ص۱۱۲، دمشق ۱۴۰۷/۱۹۸۶ · ج۱، ص۴۸۲ـ۴۸۳، چاپ و ژوکوفسکی، لنینگراد ۱۹۲۶، چاپ افست تهران ۱۳۵۸ش · ج۱، ص۲۰۰، چاپ غلامحسین یوسفی، تهران ۱۳۴۷ش · ج۱، ص۱۳۸، دمشق ۱۴۰۷/۱۹۸۶ · ج۱، ص۴۸۴، چاپ و ژوکوفسکی، لنینگراد ۱۹۲۶، چاپ افست تهران ۱۳۵۸ش · ج۱، ص۳۴۲، چاپ رینولد آلن نیکلسون، لیدن ۱۹۱۴، چاپ افست تهران · ج۱، ص۳۶۶، چاپ رینولد آلن نیکلسون، لیدن ۱۹۱۴، چاپ افست تهران · ج۱، ص۵۲۹، بیروت ۱۴۰۳/۱۹۸۳