فروتنی به عنوان یک فضیلت و یا هنجار اجتماعی در جامعه پذیرفته شده است. هر چند کسانی هستند که در برابر این فضیلت تنها به ستایش آن بسنده میکنند و در مقام عمل چیزی از آن را نشان نمیدهند اما کشش طبیعی و فطری انسان به فروتنی و تواضع ، آن را به فضیلت انسانی تبدیل نموده است و حتی کسانی که در عمل از آن سرباز میزنند در برابر انسانهای متواضع، واکنشی از سر ستایش نشان میدهند. فروتنی در علوم اخلاقی به عنوان یک فضیلت مورد تشویق قرار میگیرد و در علوم تربیتی و رفتاری به شکل یک هنجار در جامعه ترویج میشود.
در مقابل، هر انسانی از تکبر و استکبار در حوزه اخلاق و رفتار بیزاری میجوید و به عنوان امری ضدارزشی نفرت خویش را ابراز میکند. هر چند که ممکن است در برابر متکبران و مستکبران توان ایستادگی نداشته باشد و گاه به ناچار در برابرشان تسلیم شود ولی در دل از آنان نفرت دارد. در فرهنگ اسلامی به هماناندازه که از فروتنی در حوزه اخلاق و رفتار ستایش شده از تکبر و استکبار انتقاد گردیده و حتی به فروتنان فرمان داده شده تا در برابر مستکبران مقابله به مثل کرده و از فروتنی بپرهیزند که این تواضع و فروتنی، مستکبران را بر رفتار نابهنجار و اخلاق زشت و ناپسندشان تشویق و ترغیب میکند.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
