و در ماده ۴۱ آن آمده شعبه رسیدگی کننده می تواند هرگونه

⚠ احتیاط: ممکن است آغاز یا پایانِ مطلب در بندِ مجاور باشد. و در ماده ۴۱ آن آمده شعبه رسیدگی کننده می تواند هرگونه تحقیق یا اقدامی را که لازم بداند انجام دهد یا آن را از ضابطان قوه قضائیه و مراجع اداری بخواهد و یا به سایر مراجع قضایی نیابت دهد. اما در ماده ۴۳ مقرر شده شعبه دیوان می تواند هر یک از طرفین دعوا را برای ادای توضیح دعوت نماید و در صورتی که شکایت از ادارات و واحدهای مذکور در ماده (۱۰) این قانون باشد، طرف شکایت مکلف به معرفی نماینده است. بنابراین مشخص است که نوع رسیدگی در دیوان عدالت اداری از نوع عادی است و تبادل لوایح مبنای رسیدگی است و اصولاً دیوان تکلیفی به تعیین وقت و رعایت اصل تناظر و دعوت طرفین جز در موقعی که برای اخذ توضیح ضروری بداند، ندارد. همین طور ماده ۳۷۹ ق.آ.د.م مقرر میدارد: فرجام خواهی با تقدیم دادخواست به دادگاه صادرکننده رأی به عمل می آید. مدیر دفتر دادگاه مذکور باید دادخواست را در دفتر ثبت و رسیدی دایر بر نام ف. خ. و طرف او و تاریخ تقدیم دادخواست با شماره ثبت به تقدیم کننده تسلیم و در روی کلیه برگهای دادخواست تاریخ تقدیم را قید نماید. تاریخ تقدیم دادخواست ابتدای فرجام خواهی محسوب می شود. در ماده ۳۸۵ ق.آ.د.م مقرر گردیده: در صورتی که دادخواست فرجام خواهی تکمیل باشد، مدیر دفتر دادگاه یک نسخه از دادخواست و پیوستهای آن را برای طرف دعوا ارسال می دارد تا ظرف بیست روز به طور کتبی پاسخ دهد. پس از انقضای مهلت یاد شده اعم از اینکه پاسخی رسیده یا رسیده باشد، پرونده را همراه با پرونده مربوط به رای فرجام خواسته، به دیوان عالی کشور می فرستد. و دعوا صورت می گیرد مگر در مواردی که شعبه رسیدگی کننده دیوان، حضور آنان را لازم بداند. رسیدگی فرجامی تکلیفی به مراعات دادرسی اختصاری و دعوت اصحاب دعوا ندارد.