ادله در دعوای اثبات نسب

اماره فراش: اماره فراش یکی از اماره های قانونی است و مع معمولاً نیز از مهم ترین و اصلی ترین استناد مدعی نسب محسوب میشود که در <a class="artref" href="/ماده/ماده-1158-a_0815110236817">ماده ۱۱۵۸ قانون مدنی</a> متبلور شده است. این اماره می گوید اگر رابطه زوجیت محرز باشد و فرزند نیز بیش از ۶ ماه و با کمتر از ۱۰ ماه از تاریخ نزدیکی یا زوجیت به دنیا آمده باشد کودک ملحق به شوهر است و اگر شوهر ادعای خلاف این قضیه را داشته باشد، باید ادعای خویش را ثابت کند. مثلاً اثبات نماید در تاریخ های مذکور در مسافرت بوده یا در حبس به سر می برده یا امثالهم. این اماره آنقدر اعتبار دارد که حتی در این عصر و با وجود پیشرفت های شگرف در زمینه پزشکی و تکنولوژی از هیچ نوزاد تازه به دنیا آمده ای آزمایش خون یا DNA گرفته نمی شود تا مشخص شود آیا این طفل ملحق به پدر است یا خیر. لذا همین که پدر و مادر کودک در زوجیت هم باشند خود اماره ای قوی بر این است که طفل متولد شده ملحق به پدر است و اگر کسی خلاف آن را ادعا دارد باید ثابت نماید.