ادله در دعوای اثبات نسب — در فرض مطروحه ب

سؤال در چه مواردی دادگاه موضوع را از طریق آزمایش خون یا DNA بررسی میکند؟ آیا در همه موارد دادگاه باید از طریق کارشناسی مربوط به آزمایش DNA به دعوا رسیدگی کند؟ اولاً، در خصوص دعوای نفی ولد از سوی پدر همان طور که گفته شد، پس از اقرار پدر به ابوت مثلاً برای طفل شناسنامه گرفته باشد یا پس از ۲ ماه از تاریخ تولد فرزند، دعوای وی قابلیت استماع ندارد و محاکم دعوای وی را نمی پذیرند و اصلاً کار به آزمایش و دلایل دیگر نمیرسد. حتی اگر واقعاً از طریق آزمایشاتی که خودش انجام داده، نازا یا عقیم بوده باشد موضوع لعان نیز در عصر حاضر متروک شده است. مگر اینکه نهایتاً ظرف ۲ ماه از تاریخ تولد طفل یا ۲ ماه از تاریخ اطلاع از تولد طرح دعوا نماید که در این حالت به تشخیص دادگاه ادعا از طریق اخذ آزمایش DNA مورد بررسی قرار می گیرد. اداره حقوقی قوه قضائیه درباره سؤالی مبنی بر اینکه پدری برای فرزند خود شناسنامه اخذ نمود و حدوداً ۷ سال کودک را به عنوان فرزند خود قبول داشت، اما پس از مشکوک شدن به ابوت خود از طریق آزمایشات پزشکی و DNA برای وی محرز شده است طفل متولد شده فرزند وی نمی باشد و دعوای نفی ولد طرح کرده است آیا این دعوا قابلیت استماع دارد یا خیر در نظریه مشورتی شماره ۷/۹۴/۰۰۰۱ مورخ ۱۳۹۴/۱/۸ اشعار داشت: در فرض مطروحه ب. ت. ب. مواد ۱۱۸۵، ۱۱۶۱ و ۱۱۶۲ قانون مدنی، ن. ب. ا. طفل مورد بحث در زمان زوجیت متولد شده و قبلاً هم زوج به ابوت خود و فرزندی طفل اقرار کرده و برای او شناسنامه گرفته و از تاریخ تولد او مطلع بوده است، دعوای نفی ولد از او مسموع نخواهد بود و کلیه تکالیف شرعی و قانونی را در مورد طفل به عهده دارد. ثانیاً، درباره نفی نسب در خصوص سایر خویشان مثل فرزند نسبت به پدر یا مادر نسبت به فرزند یا برادر نسبت به برادر یا خواهر و امثالهم محدودیت زمانی خاصی وجود ندارد. و حتی اگر قبلاً اقرار به نسب هم کرده باشند، می توانند از آن عدول کنند. مثلاً مادر قبلاً اقرار کرده باشد که طفل متولد شده فرزند وی است، اما بعداً مدعی شود بنا به دلایلی دروغ گفته است یا طفل در بیمارستان جابه جا شده است. در این موارد نیز دادگاه به صرف ادعای خواهان موضوع را به پزشکی قانونی جهت اخذ آزمایش DNA ارجاع نمی دهد، بلکه باید قراین و امارات قوی وجود داشته باشد تا دادگاه مجاب شود موضوع از طریق آزمایش پزشکی مورد بررسی قرار گیرد.