ادله در دعوای اثبات نسب — نکته اماره فراش مخصوص زوجینی است که

نکته اماره فراش مخصوص زوجینی است که شرعاً به عقد هم درآمده باشند دائم یا موقت و شفاهی یا کتبی و محضر خانه ای بنابراین اگر زن و مردی بدون وجود زوجیت با هم دوستی یا نزدیکی داشته باشند این اماره قابل اعمال نیست حتی اگر چندین سال با هم در ارتباط باشند. - شهادت شهود از شهود نیز می توان در دعوای اثبات نسب بهره برد. لذا اگر اشخاصی مشاهده کرده باشند که طفل از فلان زن متولد شده است، می توانند بر این موضوع شهادت دهند. یا همزمان به زوجیت زن و مردی که به صورت شفاهی نکاح موقت یا دائم منعقد نمودند شهادت دهند و طفل را نیز ملحق به آنان بدانند. - تحقیقات محلی دادگاه در صورت اقتضاء میتواند خود یا از طریق کلانتری مربوطه نسبت به ادعای مطرح شده تحقیقات محلی و میدانی را به عمل آورد. اقرار مثلاً پدر پس از تولد طفل خود را پدر او اعلام نماید. اگر کسی اقرار به ابوت دیگری که دارای نسبی شناخته شده است بکند این اقرار در نسب اثر ندارد هر چند مقرله کبیر باشد و آن را تصدیق کند زیرنویس ۳ ماده ۱۲۷۳ نظم کنونی). نفوذ اقرار به خویشاوندی صغیر غیر از فرزندی نیاز به تصدیق او بعد از رشد دارد زیرنویس ۶ ماده ۱۲۷۳ قانون مدنی ماده ۱۲۷۳ قانون مدنی در این رابطه بیان میدارد: «اقرار به نسب در صورتی صحیح است که اولاً، تحقق نسب بر حسب عادت و قانون ممکن باشد؛ ثانیاً، کسی که به نسب او اقرار شده تصدیق کند، مگر در مورد صغیری که اقرار در فرزندی او شده به شرط آنکه منازعی در بین نباشد.» ⚠ احتیاط: ممکن است آغاز یا پایانِ مطلب در بندِ مجاور باشد. - تحقیقات محلی دادگاه در صورت اقتضاء میتواند خود یا از طریق کلانتری مربوطه نسبت به ادعای مطرح شده تحقیقات محلی و میدانی را به عمل آورد. اقرار مثلاً پدر پس از تولد طفل خود را پدر او اعلام نماید. اگر کسی اقرار به ابوت دیگری که دارای نسبی شناخته شده است بکند این اقرار در نسب اثر ندارد هر چند مقرله کبیر باشد و آن را تصدیق کند زیرنویس ۳ ماده ۱۲۷۳ نظم کنونی). نفوذ اقرار به خویشاوندی صغیر غیر از فرزندی نیاز به تصدیق او بعد از رشد دارد زیرنویس ۶ ماده ۱۲۷۳ قانون مدنی ماده ۱۲۷۳ قانون مدنی در این رابطه بیان میدارد: «اقرار به نسب در صورتی صحیح است که اولاً، تحقق نسب بر حسب عادت و قانون ممکن باشد؛ ثانیاً، کسی که به نسب او اقرار شده تصدیق کند، مگر در مورد صغیری که اقرار در فرزندی او شده به شرط آنکه منازعی در بین نباشد.» - آزمایش خون یا DNA: غاطبة فقهای عظام معاصر صرف آزمایش خون یا حتی DNA را دلیل اثبات نسب نمی دانند. بلکه معتقدند این آزمایش زمانی کارساز خواهد بود که ⚠ احتیاط: ممکن است آغاز یا پایانِ مطلب در بندِ مجاور باشد. - آزمایش خون یا DNA: غاطبة فقهای عظام معاصر صرف آزمایش خون یا حتی DNA را دلیل اثبات نسب نمی دانند. بلکه معتقدند این آزمایش زمانی کارساز خواهد بود که موجب علم قاضی شود، لذا به تنهایی قابلیت استناد ندارد و بر همین اساس آن را جزو سؤال آیا در هر پرونده اثبات نسب دادگاه باید دستور اخذ آزمایش DNA بدهد؟ اداره حقوقی قوه قضائیه در نظریه مشورتی شماره ۷/۹۳/۱۱۵۷ مورخ ۹۳/۵/۱۸ بیان داشت: با عنایت به ماده ۱۲۷۳ قانون مدنی اقرار به نسب در صورت محقق بودن شرایط مذکور در آن ماده نیازی به آزمایش DNA جهت اثبات نسب نیست و دادگاه می تواند وفق آن اقرار حکم به اثبات نسب صادر نماید، مگر اینکه فساد آن اقرار ثابت شود.