اراضی بایر شهری طبق تعریف ماده ۴ قانون زمین شهری مصوب ۲۲ شهریور ماه ۱۳۶۶ زمینهایی است که سابقه عمران و احیاء داشته و به تدریج به حالت موات برگشته اعم از آن که صاحب مشخصی داشته و یا نداشته باشد. این مقرره نیز در مورد سابقه مالکیت اراضی بایر ساکت است. اما اشاره قانونگذار بر سابقه احیاء و عمران در هر دو مقرره مذکور قرینه ای از مالکیت سابق به دست می دهد. ضمناً بر اساس ماده ۸ قانون اخیر کلیه اراضی بایر شهری که مالک مشخص نداشته باشد در اختیار ولی فقیه قرار دارد.
در این میان مصوبه مجمع تشخیص نظام اسلامی در خصوص حل مشکل اراضی بایر مصوب ۲۵ مرداد ماه ۱۳۹۷ ضابطه تأثیر گذاری در مورد اراضی بایر به شمار می آید. به موجب ماده واحده این قانون مالکین اراضی بایر در سراسر کشور ملزم به کشت بر اساس ضوابط کشاورزی و یا فروش و یا اجاره و یا مزارعه زمین بایر خود هستند و در صورت اعراض مالکان اراضی بایر اراضی مزبور در اختیار دولت قرار خواهد گرفت و وزارت کشاورزی از معین، دکتر محمد - فرهنگ فارسی جلد اول همان منبع، صفحة ۴۷۰. عمید حسن - فرهنگ فارسی همان منبع، صفحة ۲۲۶. جعفری لنگرودی دکتر محمد جعفر مبسوط در ترمینولوژی جلد اول همان منبع، صفحة ۲۴۷.
موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
