إِرث (لغات‌قرآن)

مرجع: إِرث (لغات‌قرآن) اِرث: ( یَرِثُنِی وَ یَرِثُ مِنْ آلِ یَعْقُوبَ ) گروهی معتقدند که‌ «ارث» در سوره‌ «مریم» ، ارث در اموال است؛ و گروهی، آن را اشاره به مقام نبوت دانسته‌اند. بعضی نیز، این احتمال را داده‌اند که منظور معنای جامعی است که هر دو را شامل می‌شود. بسیاری از دانشمندان شیعه ، معنای اول را انتخاب کرده‌اند؛ در حالی، که جمعی از علمای تسنن ، معنای دوم را؛ کسانی که آن را منحصر به ارث مال دانسته‌اند، به ظهور کلمه‌ «ارث» در این معنا استناد کرده‌اند؛ زیرا این کلمه هنگامی که مجرد از قرائن دیگر بوده باشد، به معنای ارث مال است؛ و اگر می‌بینیم در پاره‌ای از آیات قرآن در امور معنوی به کار رفته، مانند آیه ۳۲ سوره‌ فاطر: ( ثُمَّ اَوْرَثْنَا الْکِتابَ الَّذِینَ اصْطَفَیْنَا مِنْ عِبادِنَا ) «ما کتاب آسمانی را به بندگان برگزیده خود به ارث منتقل کردیم»، به خاطر قرائنی است که در این گونه موارد وجود دارد و به چیزی گفته می‌شود که بدون داد و ستد و زحمت به دست می‌آید. منبع: المفردات، ط دارالقلم، ص۸۶۳ · تفسیر نمونه، ج۱۳، ص۲۱