از بین رفتن فوریت امر

احتیاط: ممکن است آغاز یا پایانِ مطلب در بندِ مجاور باشد. در بحث فوریت از شرایط صدور دستور موقت، تاکید شد که این عنصر جوهر و اساس دستور موقت بوده و حضور و همراهی آن با درخواست در تمام فرآیند دادرسی فوری ضروری است. عنصر مزبور به ویژه باید در زمان اتخاذ تصمیم موقتی موجود باشد و الا با واکنش منفی مرجع صالح همراه خواهد شد. ممکن است در زمان درخواست یا در حین رسیدگی فوریت امر ثابت باشد اما در ادامه در مقطعی که مرجع صالح قصد صدور دستور را دارد فوریت و ضرورت امر بنا به عواملی که معلول دخالت طرف درخواست یا عوامل طبیعی و غیر ارادی است از بین برود. در این صورت تقاضا فایده ای در بر نداشته و تصمیم صحیح رد این درخواست است. برای مثال در حین رسیدگی به درخواست ممانعت از تشکیل جلسه مجمع عمومی فوق العاده و افزایش سرمایه شرکت، جلسه مورد نظر تشکیل و حد نصاب لازم به منظور افزایش سرمایه حاصل نشود و در واقع خطر و اقدام مخاطره آمیز که مدنظر متقاضی برای تحصیل دستور موقت بوده، منتفی گردد. یا موضوع درخواست منع حفر چاه در زمین کشاورزی بواسطه خطر خشک شدن زمین متقاضی بوده اما در حین بررسی دلایل و رسیدگی دادگاه به موضوع و پیش از آنکه خوانده چاه را حفر و از آن استفاده کند، زمین متقاضی به دلیل دیگری فرضاً کم آبی خشک شود. در چنین حالتی صدور دستور موقت بر منع حفر چاه حاصلی برای متقاضی به دنبال ندارد. به عبارت دیگر فوریت امر در این حالت از بین رفته است. در مواردی نیز ممکن است به جهت سابقه طولانی اقدام خوانده و پایداری یک وضعیت در رابطه بین طرفین عنصر فوریت محرز نبوده و درخواست متقاضی چون در