اسباب دعوا همان اموری است که بنا به ادعای مدعی حق مورد

اسباب دعوا همان اموری است که بنا به ادعای مدعی حق مورد دعوی از آن امور ناشی می شود. به عبارت دیگر سبب دعوی امری است که حق مورد نزاع از آن ناشی میشود و حال آن که دلیل امری است که اصحاب دعوا برای اثبات ادعا و یا دفاع از دعوی مطروحه به آن استناد می نمایند. به عنوان مثال اگر درخواست تخلیه مورد اجاره ای به جهت تخلف مستاجر از شروط و تعهدات قرار داد اجاره و به استناد سند رسمی و یا عادی اجاره نامه در دادگاه طرح شود، جهت دعوای تخلیه مطرح شده تخلف مستاجر از قرار داد اجاره است . سند اجاره نامه، دلیل است و تخلیه هم خواسته دعوا است و قرار داد اجاره بین طرفین نیز سبب دعوا محسوب می گردد.و یا در جایی که شخصی مدعی است دیگری منزل و ملک او را تصرف عدوانی کرده و به استناد گواهی گواهان و یا نظر کارشناس درخواست رفع تصرف عدوانی دارد .در اینجا دعوا، دعوای تصرف عدوانی است و سبب آن مسولیت غیر قرار دادی و یا مسولیت مدنی و نظر کارشناس و یا گواهی گواهان دلیل محسوب می می گردد. مشکلی که در بعض پرونده های حقوقی ملاحظه می شود این است که خواهان تفاوت بین دلیل و سبب دعوا را متوجه نیست. سبب دعوای خود را مطرح ولی دلایل آن را به دادگاه اعلام نمی کند و تصور می کند و انتظار دارد که دادگاه برای او جمع آوری دلیل کند، حال آنکه وظیفه ارائه دلیل با مدعی است. در اعتبار امر قضاوت شده، وحدت سبب دعوا بین دعوی مختوم سابق با دعوی لاحق شرط م. ب..