نک: المبوط سرخی ج ۱۸، ص ۸۷ به بعد. مفتاح الکرامة؛ ج ۹، ص ۲۹۷ به بعد. بدایع الصنایع ج ۷، ص ۲۱۰ مجمع الانهر داماد افندی، ج ۲، ص ۲۹۷. تحریر الاحکام، ج ۲، ص ۱۱۷، س آخر.
جامع المقاصدا ج ۸، ص ۲۲۵. مجمع الانهر؛ همانجا. نک بدایع الصنایع ج ۷، ص ۲۱۰ المبسوط، طوسی، ج ۳، ص ۹، ۱۰. الاقرار، حمید السماکیه؛ ص ay در اقرار متضمن استئنا مقرله نمی تواند بخش اول اقرار را بپذیرد ولی استئنا را قبول نکند، زیرا مستثنی و مستثنی منه یک جمله اند و عرف آن دو را پیکری واحد می داند، البته این امر در صورتی است که استثنا متصل باشد، اما اگر استثنا منفصل باشد، یعنی مستثنی به صورت جمله ای جداگانه آورده شود به گونه ای که صرف اقرار را مشتمل بر دو امر قابل تفکیک بداند استثنا به منزله رجوع از اقرار است و اثری ندارد، چنانکه کسی بگوید: یک میلیون ریال مدیونم، سپس بگوید: بدون صد هزار ریال مدیونم. (۱) تریهان امامیه و سایر مذاهب اسلامی برای استثنا قواعد واصولی بیان نموده و با اختلافهایی در رأی بحث استثنا در اقرار را به تفصیل بیان کرده اند. (۲)
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
