دکترین
استثنائات قاعده بینه (قواعد فقه): سوگند رد شده از طرف مدعی علیه
هرگاه منکر سوگند نخورد و آن را به مدّعی برگرداند، بدین معنی که صریحا اظهار دارد من سوگند نمیخورم اگر مدّعی راست میگوید سوگند بخورد، در این فرض چنانچه مدّعی از اتیان سوگند خودداری کند؛ رای به سقوط دعوای او صادر خواهد شد. البته این در فرضی است که مدّعی در دعوی سمت اصلی دارد و چنانچه مدّعی سمت قائم مقامی داشته، یعنی ولایتا و یا وصایتا طرح دعوی کرده است، حاکم دادگاه سوگند را به وی بازنمیگرداند، بلکه منکر را اجبار به سوگند میکند و یا او را محبوس میسازد و بالاخره چنانچه سوگند نخورد او را « ناکل » محسوب و حکم علیه او صادر خواهد کرد.
منبع: فلسفة التشریع، ص۲۵۱. به نقل از: Glasson، Tessier et Morel، " Traite theoriquet pratique deprocedure civil، " Paris، ۵۲۹۱- ۳۶، ۵ vol. vol. ۲، N. ۶۹۶، vol. ۳، N. ۶۳۷
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
