استعانت: نکته

زیرا حقیقت توسل ، تمسّک به گوهرهای گرانسنگ معنوی ، یعنی شخصیتهایی است که نزد خدا وجاهت دارند و خدا به آنان قدرت برآوردن حاجات انسانها را عنایت کرده است، تا ‌به‌ اذن خدا حاجت انسان را برآورده سازند، پس شخص متوسل ، آنان را واسطه بین خود و خدا قرار می‌دهد؛ نه اینکه از آنها به‌صورت مستقل حاجت بطلبد. افزون بر اینها، خدا در قرآن نیز به‌این‌گونه استعانت و واسطه قرار دادن فرمان ‌داده و آن را تأیید کرده است:«و‌ابتَغوا إِلیهِ الوَسیلَة‌...». در آیات ۹۹-۹۸ سوره یوسف نیز درخواست فرزندان یعقوب (علیه السلام)را از‌ پدر جهت آمرزش ‌طلبی از خدا ذکر و تأیید کرده‌است. بنابراین، توسل و نیز طلب شفاعت از اولیای خدا با عبادت بتها از ناحیه مشرکان ، متفاوت است، زیرا آنان حاجاتشان را مستقلا از بتها می‌خواستند. منبع: مائده/سوره۵، آیه۳۵ · یوسف/سوره۱۲، آیه۹۹-۹۸ · الصواعق‌المحرقه، ص‌۸۸ · کشف الارتیاب، ص‌۲۸۲‌ـ‌۲۸۳