اشخاص مذکور در بندهای اول و سوم صریحاً اشاره به قبول کننده

اشخاص مذکور در بندهای اول و سوم صریحاً اشاره به قبول کننده برات اعم از محال علیه و شخص ثالث دارد. بند دوم نیز شامل برات دهنده یا هرکس دیگری یست که برای تأدیه برات تعیین شده اند. همانطور که مشخص است، ظهر نویس یا نامن یا سایر مسئولین پرداخت که مشمول این تعریف نمی شوند از کسانی نیستند که ابلاغ واخواست به آنان لازم باشد. رأی وحدت رویه دیوان در مورد عدم ضرورت ارسال اظهارنامه برای کسی که سند تجاری را به دارنده انتقال داده حکایت از آن دارد که عدم ابلاغ واخواست به ظهر نویس (واگذارنده برات) نمی تواند موجب اسقاط حق اقامه دعوای دارنده برات بر واگذارنده و قبول کننده و ظهر نویس ها و همچنین هر ظهر نویس بر ظهر نویس سابق خود گردد. بنابراین ضرورتی به ابلاغ واخواست به ضامن نیست.