اصرار بر گناه صغیره: آثار و احکام اصرار بر گناه صغیره

در وجوب انکار ، بین اینکه گناه کبیره باشد یا صغیره‌ ، فرقی نیست. اصرار بر صغیره از گناهان کبیره و موجب زوال عدالت است و توبه از آن واجب مى‌باشد. والاحوط اعتبار الاجتناب عن منافیات المُروّة و ان کان الاقوی عدم اعتباره.» و عدالت، حالت نفسانی است که انسان را بر ملازمت تقوا وادار می‌کند و مانع از این می‌شود که انسان گناهان کبیره، بلکه بنابر اقوی صغیره‌ها را هم انجام دهد، تا چه رسد به اصرار بر آن‌ها که از گناهان کبیره حساب شده است و مانع می‌شود از اینکه انسان کارهایی بکند که عرفاً حاکی از لاابالی بودن او نسبت به دین است و احتیاط (مستحب) آن است که اجتناب نمودن از کارهایی که منافات با مروّت دارد معتبر باشد، اگرچه بنابر اقوی معتبر نیست. منبع: موسوعة الامام الخمینی، ج۲۲، تحریرالوسیلة، ج۱، ص۴۹۳، کتاب الامر بالمعروف و النهی عن المنکر، القول فی اقسامهما و کیفیة وجوبهما، مسالة۱۴، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش · (۳) مفتاح الکرامة ج۵، ص۱۰۶۳ · جواهر الکلام ج۴۱، ص۱۱۱ · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۲، تحریرالوسیلة، ج۱، ص۲۸۸، کتاب الصلاة، القول فی شرائط امام الجماعة، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۹۹ ه ش