اصطلاحات تجوید: استعاذه

در حقیقت پناه بردن به خداوند از شر و نقشه‌های شیطان است، مستحب است پیش از آغاز قرائت قرآن، قاری به خداوند پناه ببرد، چنانکه قرآن مجید می‌فرماید: فاذا قرات القرآن فاستعذ بالله من الشیطان الرجیم (یعنی هنگامیکه اراده خواندن قرآن نمائی از شیطان رانده شده به خدا پناه ببر). اهل معنا مقدم داشتن استعاذه را بر بسمله و خواندن قرآن ، تخلیه قبل از تحلیه (زینت‌دادن) دانسته‌اند. یعنی ابتدا شیطان و هواهای نفسانی را از درون زدودن و سپس آماده پذیرفتن نور هدایت الهی شدن است. استعاذه به طریق مختلف نقل شده که به چند مورد اشاره می‌شود: ـ اعوذ بالله من الشیطان الرجیم. ـ اعوذ بالله من الشیطان الرجیم ان الله هو السمیع العلیم. ـ اعوذ بالسمیع العلیم من الشیطان الرجیم ـ نستعیذ بالله من الشیطان الرجیم. صحیح‌ترین استعاذات فوق استعاذه اول است که مشهور نیز م. ب.. منبع: نحل/سوره۱۶، آیه۹۸