اصطلاحات تجوید: سکون

از صفات عارضی حروف بوده و در لغت ضد حرکت است. ب. غ. از حروف قلقله که عبارت بودند از: (ب ـ جـ د ـ ط ـ ق) بقیه حروف الفبا را « حروف ساکنه » می‌گویند. زیرا نیاز به حرکت و جنبش در محل و جایگاه خود برای تلفظ ندارند، و هنگام ادای آنها سکون و آرامشی در اصل مخرج حرف، بوجود آمده و به آسانی تلفظ می‌شوند. سکون از صفات عارضی حروف م. ب.. وقتی که حرفی هیچ حرکت نداشته باشد، ساکن است، علامت سکون حرف به صورت دایره کوچک نشان داده می‌شود (ه) مانند: هل، امن، ارسله سکون بر دو قسم است: سکون لازم و سکون عارض سکون لازم ـ آن است که سکون جزو شکل حرف و ساختمان آن است، مانند سکون در کلمه هل و من و کم، که سکون در این کلمات سکون لازم است. سکون عارضی ـ آن است که جزو کلمه و ساختمان آن نمی‌باشد، و بنا بر ضرورت و هنگام وقف و ادغام کبیر بوجود می‌آید، مانند: من الله که هنگام وقف من الله خوانده می‌شود، و حرکت حرف آخر حذف می‌شود، و در هنگام ادغام کبیر مانند: قال لهم که فتحه لام کلمه اول لفظا حذف و ساکن می‌شود و سپس دو حرف لام در یکدیگر ادغام شده، و بصورت مشدد به این شکل خوانده می‌شود قالهم