اصطلاحات تجوید: نون وقایه

«وقایه» یعنی نگه‌داشتن و نون وقایه حرفی است که، نگاهدارنده فعل است که کسره و جر نگیرد، زیرا این دو از ویژگی‌ها و خصوصیات اسم می‌باشند، و هنگامی که یاء متکلم (ی) به فعل متصل شود (خلق + ی) چون آخر فعل کسره پذیر نیست، میان آنها نون مکسوره‌ای (ن) اضافه می‌کنند، تا فعل از قبول کسره محفوظ بماند. و آن را نون وقایه می‌نامند. مانند تبعنی ـ خلقنی ـ فاتبعونی ـ لیحزننی ـ لم حشرتنی . البته در بعضی موارد یاء متکلم به جهت تخفیف در رسم الخط قرآن حذف شده، و نون وقایه مکسور باقی مانده که کسره نون بر حذف یاء متکلم دلالت می‌کند. مانند: فاسمعون ـ فاتقون ـ یشفین فارهبونی ـ کذبونی. در این موارد بهتر است به طریق « روم » وقف شود یعنی یک سوم کسره نون وقایه تلفظ شود. منبع: طه/سوره۲۰، آیه۱۲۵ · شعراء/سوره۲۶، آیه۸۰