دکترین
اصفهان) و با توجه به اینکه تهیه مسکن زوج و زوجه هر دو بعهده خوانده می بوده و اذن در انتفاع توسط موکله طبق قانون مدنی مجا
اصفهان) و با توجه به اینکه تهیه مسکن زوج و زوجه هر دو بعهده خوانده می بوده و اذن در انتفاع توسط موکله طبق قانون مدنی مجانی نبوده است و ایشان بر اساس قانون مستحق اجرت المثل می باشد و حسب اقرار صریح خوانده منزل موصوف تا تاریخ 1393/1/28 در اختیار هر دو نفر (زوج و زوجه و فرزندانشان بوده و ادعای ایشان در رابطه با ترک منزل صحت ندارد و ادعای خوانده نسبت به مالکیت موکل بر مبنای مهریه رافع اجرت المثل آپارتمان موصوف نمی باشد و در مورد پلاک....
مالکیت موکل از تاریخ 1380/5/1 محرز می باشد و از این تاریخ لغایت 1391/4/9 در آن زندگی مشترک می نمودند و از آن تاریخ به بعد بمنزل جدید اسباب کشی نمودند و در حال حاضر خالی از سکنه می باشد که اجرت المثل متعلق به خواهان را منتفی نمیسازد ضمن اینکه خوانده هم اکنون از سهم مشاعی خواهان بعنوان انبار استفاده مینماید و علیرغم ادعای کذب خوانده، خواهان از اداره ثبت اصفهان تقاضای افراز و نهایتاً فروش ملک مذکور را نموده که خوانده با تعویض قفل درب اجازه ورود به کارشناسان اداره ثبت را بملک خود ایشان نداده است و انتفاع خوانده طی مدت ذکر شده کاملاً محرز می باشد لذا صدور حکم بشرح خواسته مورد استدعاست .
سرانجام دادگاه با اعلام ختم رسیدگی بموجب دادنامه شماره 529- 93 مورخ 1393/4/3 پس از ذکر مقدمه ای از چگونگی اقامه دعوی و مدافعات خوانده با استدلال اینکه خواهان و خوانده بایکدیگر رابطه زوجیت داشته اند و هر دو در ملک متنازع فیه با یکدیگر زندگی مشترک داشته اند و مطابق ماده 1106 قانون مدنی نفقه زن به عهده شوهر است و در مانحن فیه طرفین توافق نموده اند که در ملک متنازع فیه سکونت نمایند و با توجه بماده 1114 قانون مدنی نیز خواهان با خوانده توافق بر سکونت در ملک متنازع فیه نموده است و اذن در انتفاع مجانی بوده است و خواهان و وکیل وی دلیلی که مثبت ادعای ایشان باشد به دادگاه ارائه ننموده اند لذا دعوی خواهان را غیر وارد تشخیص و حکم بر بیحقی خواهان صادر نموده است دادنامه صادره در تاریخ 1393/6/18 بوکیل خواهان ابلاغ شد و نامبرده در تاریخ 1393/7/27 پس از انقضای مهلت تجدیدنظر و در مهلت فرجامی با تقدیم دادخواست و لایحه فرجامی نسبت به آن فرجام خواهی نموده که پس از تبادل لوایح و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است .لوایح طرفین بهنگام شور قرائت میگردد.هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای حسن عباسیان عضو ممیز و اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی می دهد:
رأی شعبه دیوان عالی کشور
فرجام خواهی خانم م. خ.الف. با وکالت آقای م.ه. نسبت به دادنامه شماره 815- 93 مورخ 1393/5/22 شعبه سیزدهم دادگاه عمومی حقوقی اصفهان که بموجب آن دعوی فرجام خواه بخواسته مطالبه اجرت المثل پلاک های مورد دعوی محکوم به بیحقی اعلام گردیده بالحاظ بند یک شق الف ماده 367 قانون آئین دادرسی مدنی مالاً وارد بوده و دادنامه فرجام خواسته در خور نقض است زیرا حسب مدلول تصاویر اسناد مالکیت پیوست پرونده مالکیت فرجام خواه در سه دانگ مشاع از ششدانگ پلاک های ثبتی شماره .... فرعی از ......اصلی و دو فرعی از .... اصلی واقع در بخش ...
موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 2
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
