اصل صحت به معنای نفوذ قراردادها (قواعد فقه)

اصل صحت به معنای نفوذ قراردادها ، از مباحث قواعد فقه به معنای اصل بر صحیح و نافذ بودن عقود و قراردادهاست مگر آنکه فساد یا بطلان آن ثابت شود. اصل صحت در این معنا بیشتر در شبهات حکمی و عقود جدید مانند: بیمه ، سرقفلی و حق تالیف مطرح می‌شود که درباره مشروعیت و نفوذ آنها تردید وجود دارد. اصل صحت از دیدگاه طرفداران آن بر عموماتی مانند: ( اوفوا بالعقود ) و ( احل الله البیع ) استوار است و این ادله را مقدم بر استصحاب فساد می‌دانند. اصل صحت در نفوذ قراردادها با اصل صحت به معنای حمل فعل بر صحت متفاوت است و ماده ۲۲۳ قانون مدنی ناظر به معنای نخستین، یعنی حمل اعمال و معاملات واقع‌شده بر صحت است.