دکترین
اطفال: درد و رنج کودکان
مسأله دیگر، درد و رنجی است که به کودکان می‌رسد. قاضی عبدالجبار و اکثر معتزله برآنند که ابتلای کودکان به درد و رنج اگر بی‌دلیل صورت گیرد، ظلم است و قبیح، ولی اگر برای عبرت افراد بالغ و نیز با پیامد عوض و جبران خداوند باشد، ایرادی ندارد و ظلم محسوب نمی‌شود. اما بکریه در این مورد به رأی و نظری خاص گرویده‌اند و بر این گمانند که کودکان نابالغ و چارپایان اصلاً احساس درد ندارند و بنابراین مسأله ظلم اصلاً مجال طرح نمی‌یابد. قائلان به تناسخ هم گفته‌اند که اطفال، زمانی در قالبی دیگر معصیت کرده‌اند و اکنون به این قالب در آمده‌اند تا کفاره گناهان پیشین را بپردازند.
منبع: ج۱، ص۲۹۹، بیروت، ۱۳۹۱ق/۱۹۷۱م · ص۳۴۱، به کوشش رج مکارتی، بیروت، ۱۹۵۷م · ج۱، ص۴۶۷، بیروت، ۱۳۹۱ق/۱۹۷۱م · ج۱، ص۴۸۳، به‌کوشش‌عبدالکریم عثمان، نجف، ۱۳۸۳ق/ ۱۹۶۳م
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.