اعانت: حکم اعانت

حکم اعانت بر حسب اختلاف موارد پنج قسم است: ۲. ۱ - اعانت واجب چنانچه نجات جان انسان محترم یا حیوان محترم و یا جلوگیری مال محترم از تلف شدن بر اعانت شخص معیّنی متوقّف باشد، اعانت بر او واجب است؛ و حتی اگر مشغول خواندن نماز باشد، واجب است نماز را قطع کند. ۲. ۲ - اعانت مستحب قلمرو اعانت مستحب بسیار گسترده و در قرآن و روایات به آن بسیار سفارش شده است که از مجموع آن‌ها برمی‌آید که اعانت بر هر کاری که محبوب و مطلوب خداوند متعال است- مانند برآوردن حاجت مؤمن و کمک کردن به نیازمندان- مستحب است. ۲. ۳ - اعانت مکروه اگر غایت اعانت (چیزی که اعانت بر آن صورت گرفته است) مکروه و اعانت کننده قصد تحقّق آن را داشته باشد، اعانت کراهت دارد مانند کمک به حاکم ستمگر به مانند دوختن لباس برای او. ۲. ۴ - اعانت حرام اگر مورد اعانت امری حرام باشد مانند فروش سلاح به دشمنان دین و کمک به ستمگر در ستمگری وی اعانت حرام است. ۲. ۵ - اعانت مباح اعانت در غیر موارد یاد شده، مباح است. منبع: جواهر الکلام، ج۱۱، ص۱۲۲ · مائده/سوره۶، آیه۲ · وسائل الشیعة، ج۱۲، ص۲۰۳-۲۱۳ · جواهر الکلام، ج۲۲، ص۵۳-۵۴ · جواهر الکلام، ج۲۲، ص۲۸ · جواهر الکلام، ج۲۲، ص۵۱-۵۳