اعتزال: اعتزال واجب

اعتزال در برخی ایام واجب م. ب.. ۲. ۱ - ایام حیض، نفاس و استظهار اعتزال در ایّام حیض و نفاس و استظهار بر خلاف ایّام استحاضه واجب است، لیکن مقصود از اعتزال در این ایّام، پرهیز از آمیزش در قُبل است. کناره‌گیری به مفهوم ترک وطیء از قُبُل در این ایام، هم بر مرد واجب است و هم بر زن، در تحریرالوسیله با تصریح به این مطلب آورده است: و از جمله احکام حائض این است که: نزدیکی و ادخال در قُبُل حائض - هم بر مرد و هم بر زن - حرام است. و «در حرام بودن نزدیکی، بین زن دائمی و غیر دائمی و زن آزاد و کنیز فرقی نیست.» و «آنچه که گفته شد حرام است در صورتی است که علم به حیض داشته باشد؛ یا بر اساس علامات شرعی مثل عادت ماهانه و تمیز و مانند این‌ها ثابت شده باشد، بلکه همچنین است زنی که مطابق روایات، هفت روز را حیض قرار می‌دهد و یا به عادت نزدیکانش رجوع می‌نماید. و اگر مرد نداند که زن حائض است و در حال نزدیکی بفهمد باید فوراً از او جدا شود و همچنین است درصورتی‌که زن حائض نباشد و در اثنای نزدیکی حائض شود. و اگر زن از حیض شدن و یا برطرف‌شدن آن خبر دهد باید قول او را قبول نمود، بنابراین نزدیکی در صورت اخبار زن به حیض شدن حرام و در صورت اخبار به پاک شدن جایز است.» همچنین «وقتی زن پاک شود، قبل از غسل نیز، نزدیکی شوهر با او جایز است ولی‌ مکروه می‌باشد، بلکه قبل از شستن فرج هم جایز است ولی بنابر احتیاط (مستحب) قبل از شستن آن، نزدیکی نکند.» و «زن نفساء در جایز نبودن نزدیکی با او به تفصیلی که در حیض گذشت همانند زن حائض است.» ۲. ۲ - غیر آمیزش در قُبُل در این ایام در این ایّام، لذّت‌های دیگر جایز م. ب. امّا در مورد آمیزش در دُبُر اختلاف است. اگرچه نزدیکی در دبر حائض کراهت شدیده دارد و احتیاط (مستحب) اجتناب از آن است و همچنین مکروه است استمتاع و التذاذ از مابین ناف تا زانوی حائض. منبع: مهذّب الاحکام فی بیان حلال و الحرام، ج۳، ص۳۲۷ · مستمسک العروة، ج۳، ص۳۲۲ · مختلف الشیعة، ج۱، ص۳۴۶-۳۴۸ · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۲، تحریرالوسیلة، ج۱، ص۵۵، کتاب الطهارة، القول فی احکام الحائض · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۲، تحریرالوسیلة، ج۱، ص۵۶، کتاب الطهارة، القول فی احکام الحائض، مسالة۱ · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۲، تحریرالوسیلة، ج۱، ص۵۶، کتاب الطهارة، القول فی احکام الحائض، مسالة۲ · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۲، تحریرالوسیلة، ج۱، ص۶۶، کتاب الطهارة، فصل فی النفاس، مسالة۶ · مستمسک العروة، ج۳، ص۳۲۰